Simultaanschaak
Simultaanschaakdag in winkelcentrum Leidsenhage
Aansluitend aan een periode waarin ik mij wel eens afvroeg hoe ik het er zelf als simultaangever vanaf zal brengen werd ik begin maart benaderd met de vraag of ik zin had om zo'n strijd aan te gaan in Winkelcentrum Leidsenhage, waar op zaterdag 21 april het plein tussen de HEMA en C&A de hele dag de schaaksport gepresenteerd wordt.
De dag werd geopend met de strijd tussen Wethouder mevrouw Zwartepoorte en Corbulo-jeugdtalent Jelle Bulthuis, waarna Jelle de strijd op neemt op 12 borden waar hij meer dan 12 tegenstanders zal bestrijden en ikzelf in de loop van de ochtend 13 spelers/speelsters tegenover mij weet. 's Middags mag Guido Bakker van Philidor Leiden er tegen aan.
Tijdens de simultaan die Robert Schuermans op 12 augustus 2006 op de Groenplaats in Antwerpen gaf heb ik de sfeer mogen proeven van een simultaantournooi in de open lucht. Aan de remise die ik tegen deze voormalig Belgisch Kampioen speelde kon ik ook opmaken dat simultaanspelen iets anders is dan een 1-op-1 partij, waarin ik het hem wellicht moeilijk kan maken maar waarin het ratingverschil uiteindelijk toch tot uiting komt.
Een plan maken en daar in grote lijnen aan bouwen is vrij lastig, waardoor je niet helemaal in de partij komt, zeker als de stelling gesloten is. Kom je in stellingen van (positionele) herkenning, dan wordt dat anders en is het gemakkelijk uitspelen. In 5 partijen bereikte ik na de opening geen referentie-stellingen, waardoor die tegenstanders konden winnen door tactisch zorgvuldig te spelen. Eén van hen was een later aangeschoven voormalig viervoudig kampioen uit een van de Oostbloklanden of Turkije, die een Siciliaans op het bord zette die ik niet goed behandelde.
Twee spektaculaire partijen waarin ik goede kansen had eindigde in remise, omdat het uiteindelijk onduidelijk bleef. Een derde remise werd bereikt tegen een tegenstander die zojuist Jelle Bulthuis verslagen had en waar ik een toren had in een pionneneindspel, waarbij de zwarte pionnen moeilijk te verdedigen waren.
Drie tegenstanders maakten het mij gemakkelijk, een vierde overwinning volgde na een zorgvuldig gespeelde pionneneindspel en de vaardigheden in het Koningsindisch leverde een mooie vijfde overwinning op na een goed lopende combinatie op de koningsvleugel die mij een stuk zou gaan opleveren. Hierdoor is er met 6½ uit 13 een 50-procent score behaald en kon ik terugkijken op een fantastische ervaring en eveneens nuttige training.
Twee uurtjes later was ik weer terug in het Winkelcentrum om te kijken welke ambiance Guido Bakker om zich wist. Daarbij heb ik een open plaats bezet en nog op dezelfde dag kunnen ervaren hoe anders het is om je met één partij bezig te houden. Ik had de indruk dat ook Guido niet echt aan een plan kon werken, doch gezonde zetten deed. Daar heb ik van kunnen profiteren, waardoor een +1 score het eindresultaat is van deze dag.
Guido Bakker (1780) - Paul Koks [B12]
Simultaantournooi Leidsenhage 21 april 2007
1. e4 d6 2. d4 Pd7 3. Pc3 c6 4. f4 e5 5. dxe5 dxe5 6. Pf3 Dc7 7. fxe5 Pxe5 8. Lf4 Ld6 9. Pxe5 Lxe5 10. Lxe5 Dxe5 11. Dd2 Lg4 12. Le2 Td8 13. De3 Pf6 14. 0-0 Lxe2 15. Dxe2 0-0 16. Tad1 Td4 17. Tf5 Txd1+ 18. Dxd1 Dc7 19. Tf3 Pg4 20. Th3 Db6+ 0-1
Kennedymars
Paaszaterdag 7 april staat de 44e Kennedymars van Sittard op het programma. Ruim één jaar van te voren wist ik al dat het een zaterdag was dat er geen omgangsregeling met mijn dochter zal zijn en deze mars dus op mijn programma gezet kan worden.
Hoewel er doorlopend getraind is, bleef het voor wat betreft deelnamen aan evenementen vooral beperkt tot trimlopen (waaronder de Mescherbergloop in Eijsden) die zeker zeer nuttig en vooral leuk zijn geweest.
Hierdoor bestond er ruim een maand geleden nog twijfel over deelname vanwege de haalbaarheid van de wedstrijdlimiet (12 uur). Het feit dat 20 jaar geleden tijdens de 25e Kennedymars mijn eerste KNAU-wedstrijd gelopen werd maakte deze editie speciaal. De uurwedstrijd in Rotterdam, Amsterdam - Hoorn en Dwars door Dordt toonden aan dat het wel goed zat met de conditie en uithoudingsvermogen.
Met een bezoek en overnachting aan de baan van Unitas was ik weer eens thuis, waarna met goede zin aan de Kennedymars begonnen werd.
In de donkere uurtjes werden de buitenwijken van Sittard aangedaan, waarna een stukje wijde blik op Duitsland volgde om met uitzicht op de schoorstenen van de Electriciteitscentrale bij Maasbracht de glooiingen voorbij Mariahoop te trotseren.
Na Posterholt schiet het al goed op naar halverwege, waar ik na ongeveer 5½ uur weet dat ik nog 6½ uur heb voor de tweede helft. De doelstelling 'binnen de 12 uur wandelen' hield ik me goed voor ogen en was me bewust dat meer verwachten niet reeël was. Om haperingen in het wandelen (ongecontroleerd verval) te voorkomen neem ik dus enigszins gas terug en kan het traject langs de Maas van vóór Maasbracht tot Maaseijk goed bekijken, terwijl de gang er toch goed in blijft.
Bij het naderen van Roosteren wordt het parcours weer wat voller doordat de 40 kilometer-lopers aansluiten, wat ik zelf wel prettig vond. Andere jaren zag je bijna niemand meer in deze fase van het traject.
Met nog 10 km te gaan ga ik in op de uitnodiging van de verzorgingspost om 'even te zitten'. Dure minuten zo zou later blijken. Met een 11u40'10" in 2005 zat een persoonlijk beste prestatie M40 in het vooruitzicht, ondanks dat de route langer is dan in 2005.
De finale begon door woonwijk Het Hoogveld waar de wijk een fantastisch feestdecor had opgesteld, om te eindigen in de Stadssporthal Sittard waar ik na 11u43'50" finishte en duidelijk werd dat de korte rust een dure was.
Het maakt de tevredenheid echter niet minder. Ik heb een fantastische dag gehad en sloot af met het gevoel het nog een paar uur uit te kunnen houden.
Kleurrijk snelwandelen
Afgelopen weekend eens geen schaaktournooi.
Het jureren tijdens de wegwedstrijden over maximaal 50 kilometer in Olland op zondag de 11e maart ging gecombineerd met de inschrijving voor de Nationale uurwedstrijd die de Rotterdamse Wandelsport Vereniging jaarlijks organiseert en waar ik in 2002 voor het laatst absent was.
Door de aandacht voor het schaken lijkt het ook voor mezelf dat ik op loopgebied weinig uitvoer. Nadere analyse leert dat dát wel meevalt. Een uitgebreidde inloopsessie 'Rondje Kralingse Plas' was om het loslopen te combineren met genieten van de omgeving; met aan de overkant een Kralingse Plas-boulevard die weinig onder deed voor de Boulevard van Scheveningen als er hoge vloed is.
Tijdens de uurwedstrijd wandelde ik 15 achtereenvolgende ronden in exact 3 minuten, waarna het in het laatste kwartier nog harder ging waaien. Hierdoor verloor ik ruim 100 meter op het schema van 8.000 meter.
Wat het tenue betreft: het oranje is gewoon het clubtenue van av Unitas. En inderdaad opvallender dan de gemiddelde clubtenue van atletiekverenigingen. In het verleden heb ik echter ook wedstrijden / prestatiewandeltochten in PSV-atletiek-clubtenue gelopen. Ook Amsterdam-Hoorn in 2002. En dat was aanzienlijk meer aanstootgevend dan het felle oranje van Unitas (waar ook Rens Blom - Wereldkampioen Polsstokhoogspringen - zijn thuishaven weet).
Bij Unitas ligt de basis van mijn representatieve wandelen en hardlopen. Ik ben dus trots op deze kleuren en zal pas overstappen op een atletiekvereniging in de regio, zodra ik zeker weet dat ik er een redelijke thuisbasis weet en er niet meer weg zal gaan.
De groene sweater en de lichtblauwe muts zoals op deze foto van Danyell Onbehouwen zijn vooral functioneel, om me te beschermen tegen de kou.
Jubileumwedstrijd
Zondag 3 juni zal de Rotterdamse Wandelsport Vereniging op de atletiekbaan aan het Langepad in Rotterdam een jubileumwedstrijd organiseren vanwege het 50-jarig bestaan van de afdeling Snelwandelen binnen de vereniging.
Informatie over deze wedstrijd.
Armadatoernooi Roelofarendsveen
Zaterdag 24 februari staat Utile Dulci garant voor de organisatie van het Armada Tulpentournooi. Een tournooi, waarbij je in een poule van 6 spelers een halve competitie afwerkt in partijen van 25 minuten p.p. Bovendien was er een invitatiegroep waar clubkampioenen van de LSB zitting in hadden. In totaal waren er 9 groepen met ook deelnemers van buiten de Leidse Bond, waarbij er één groep met 8 spelers akteerde.
Met lijn 56 stond Connexxion garant voor een comfortabele busreis langs een decor van vooral tapijtjes van grasvelden waar de vaarten en kronkelende wateren ruim boven uit staken. De aankomst drie kwartier vóór aanvang tournooi was ruim op tijd doch te krap om er nog een uitgebreide dorpsverkenning op na te houden.
Ik mocht uitkomen in groep 8 die voor mij geopend werd met een strijd met wit tegen Ruud Aalbersberg van Voorschoten (4). Het werd een mooie strijd waar goed de tijd voor genomen werd. Een situatie waar je toch twee spelers voor nodig hebt. Uiteindelijk kreeg ik twee niet weg te werken paarden op de vijfde rij - het leek wel een manege - waarna mat na het opengooien van f7 een kwestie van uitvoering was.
In de tweede ronde mocht ik met zwart aantreden tegen de heer Van Beek die in de eerste ronde snel de fout in ging. Mocht er dus vanuit gaan dat ie dat tegen mij zeker niet zal doen en was op mijn hoede. Opnieuw een mooie strijd die bijna de hele zitting in beslag neemt. Met dameruil komt de g-lijn open te liggen - na rokade van wit - en verrichtten mijn lopers goed werk.
Na deze tweede ronde volgt de lunchpauze. De les van Leerdam met 1 uit 4 's middags was weer eens duidelijk: niet eten is voor mij toch echt het beste en met een goed ontbijt ook niet echt nodig. Na de pauze stond de strijd tegen de heer Van de Griendt op het programma, die ook 2 volle punten wist te slepen uit de eerste twee ronden.
Samen met Jos Landsheer de pauze volgelopen en tevens dorpsverkenning gehouden, zodat met frisse kop de arena betreden worden om de gong voor ronde drie af te wachten. Met wit kom ik zelf goed uit de opening doch mijn tegenstander ontwikkelt niet optimaal waardoor ik met tempowinst twee loperzetten kan doen (c1-a3-c5) waarna zwart gedwongen wordt vroegtijdig een stuk af te geven om torenverlies te voorkomen. Nu neem ik de tijd om het zorgvuldig uit te spelen in tegenstelling tot een aantal partijen in Leerdam.
Toneel
Een van de overeenkomsten met de uitwedstrijd tegen De Toren Stompwijk is dat de speellocatie op een paar honderd meter van de A4 gelegen is. Een andere overeenkomst is dat er door een toneelvereniging gerepeteerd werd. 's Avonds zou er opgetreden worden, dus 's middags werd de generale repetitie gehouden en het is prachtig om te ondervinden hoe dáár verschillend tegen aan gekeken wordt: na ronde 3 is er nog ruim 20 minuten voor aanvang van de volgende ronde en ik ga even luchten in de koelere hal, waar op dat moment een van de dames van het toneelgezelschap een sigaretje aan het roken was. De enige volwassene van het gezelschap, zo vertelde ze. In een gesprek met haar kwam ik onder meer te weten wat ik eerder meldde over de generale repetitie en de totaal drie optredens die ze dit voorjaar verzorgen. Op mijn vraag of de generale verliep zoals het hoort (slecht) of juist niet meldde ze oprecht verontrust: "Het gaat véél te goed. Alles loopt perfect en dat bevalt me niets."
Ondertussen zijn ze in de theaterzaal het slotlied aan het oefenen. Na afloop daarvan komt een van de meiden de zaal uit en meldt bezorgd: "Het loopt klote!! Niemand weet waar we zitten."
Het mooie van toneel en theater is dat het eigenlijk niet zo veel uitmaakt als het misloopt: het improviseren houd het spel - zo lijkt mij althans - leuk voor de toneelspelers en speelsters en het publiek heeft niet eens iets in de gaten. Tenzij je moet fluiten op het toneel - zoals ik in 1988 in Schotland vlakbij de Ballachulish Brigde - en je krijgt er geen toon uit. Van de zenuwen had ik een droge strot en dan kun je doen wat je wilt: je krijgt er geen deuntje uit. Het kwam wel komisch over en zo was dat missertje niet echt storend.
Terug naar het schaken
De vierde ronde mocht ik aantreden tegen een Rotterdammer en had voor de derde keer wit. Opnieuw werd het een mooie positionele strijd waarin niets weggegeven werd, waar ook mijn tegenstander na afloop een goed gevoel aan overgehouden had. Terecht, want lange tijd ging het goed. Maar ineens speelde hij f6, waardoor ik een mat-in-5 op het presenteerblaadje kreeg.
De slotronde mocht ik tegen de heer Lek, die deze dag voor wat betreft zijn stellingen zijn naam waar maakte. Hij combineerde zijn deelname met het feilloos verzorgen van het verwerken van de ronde-uitslagen in de computer, zodat na afloop vlot aan de prijsuitreiking begonnen kon worden.
Het winnen van een wisselbeker betekende voor mij een leuke primeur, maar ook de boekenbon daar weet ik best raad mee. En de tulpen zijn dankbaar aanvaard door mijn moeder.
Rabo-Glasstadtournooi Leerdam
Jaarlijks staat dit tournooi op de tweede zaterdag van februari op het programma bij onze naamgenoot, indien de vereniging zich zou beperken tot de afkorting van Leerdams Schaak Genootschap.
Het is een tournooi waarbij in 3 poules in zeven ronden gestreden wordt tijdens partijen van 20 minuten p.p. De C-poule kende daarbij nog een sub-poule: de jeugd, want deze categorie was deze zaterdag niet massaal op komen dagen. De prijzentafel bestaat uit glaswerk dat afkomstig is uit de plaatselijke glasfabriek, waarvoor je in aanmerking komt als je 50 procent (meer mag ook) gescoord hebt.
Na twee weken Maastricht, waarbij in de laatste week vijfmaal de Cauberg bedwongen is had ik wel zin om weer eens naar Leerdam af te reizen, maar dat had ik een week of twee eerder al zo ingeschat zodat de aanmelding al rond was.
Ruim op tijd in Leerdam om nog even het karakteristieke stadje te doorkruizen om me te voorzien van een Volkskrant, waarna de Linge nog even aangedaan wordt alvorens het Sportcomplex De Berenschot te betreden, waar het bij binnenkomst druk is in het zwembad. Ruime tafels maakt het comfortabel kranten lezen, vooral ook omdat deze zaterdageditie van de Volkskrant enkele zeer mooie artikelen presenteerde.
Wat het tournooi betreft: hoewel de mogelijkheden er zeker waren werd de score van Valkenswaard, maar ook van de vorige deelname alhier niet gehaald. De openingsronde was er een die niet bijdraagt tot 'de zaak op scherp zetten'. De opa van mijn tegenstander is een ware ruggesteun voor zijn kleinzoon door mij erop te wijzen dat ik een makkie aan hem zal hebben, nog voor ie plaats genomen heeft achter het bord. Het tegenspel was best stug doch tweemaal zette hij een stuk voor het grijpen. In de tweede ronde krijg ik een tegenstander die op 5 uit 7 zal komen en krijg ik vooral ruimtevoordeel. Ik ga hier niet goed mee om en de kansen keren enigszins, maar ook zwart doet het niet optimaal vanwege tijdgebrek waardoor de partij een échte remise wordt. In de derde ronde mocht ik tegen een dame wiens tweede ronde ook de hele zitting in beslag nam met een zwaarbevochten halfje op bord 1 als resultaat, waarvan ze nog aan het natrillen was. Na een vroege dameruil en het onmogelijk maken van mijn rokade vergeet ze te ontwikkelen, waardoor ik haar witte koning naar het midden van het bord kan begeleiden om het mat te zetten.
Met 2½ uit 3 zat ik dus op rozen en nog maar één punt verwijderd van 'verzekerd van glazenset'. Na de pauze heb ik 4 partijen nodig gehad om die éne punt bij elkaar te sprokkelen. In de vierde ronde kreeg ik niet alleen mijn loper op f4, maar ook een paard op b5. Net zoals tijdens de externe partij tegen Inter Nos ging ik er ook hier niet goed mee om. Sterker: de verknalzucht was hier nog groter. Ik kreeg een toren én een paard zonder dat ik er iets voor in moest leveren. Wist niet hoe hier mee om te gaan, waarop mijn tegenstander met aktief tegenspel kwam en volledig terecht won. De vijfde ronde loopt een automatisme niet goed en kom ik dubieus te staan. Aktief tegenspel levert zijn vruchten af en ik kan de partij remise houden waardoor ik op 3 uit 5 sta. In de zesde ronde lijkt het verknallen van stellingen door niet opletten tot een vorm van kunst verheven te worden. 4 (vrij)pionnen vóór met verder alleen een paard voor beide kleuren. Ik vergeet echter op tijd terug te gaan om twee vrijpionnen van de tegenstander tegen te houden en mag een glunderende jeugdige tegenstander feliciteren met zijn spel.
In de slotronde heb ik de eer om tegen de tournooi-oudste de degens te kruisen, die ik qua leeftijd rond de 90 jaar schat. Het blok routine vergezeld elke zet in deze slotronde van een opmerking en ik ga mee in de literaire creativiteit terwijl de partij naar een remise geschoven wordt.
Bij het toepassen van de regel 'wijn inschenken tot twee vingers onder de rand' nam ik voorheen de vingers van mijn dochter als uitgangspunt. Met de wijnglazen die ik zaterdag meegekregen heb ben ik best bereid om te praten over het nemen van de maat van mijn eigen vingers als uitgangspunt bij het inschenken van wijn.
Een actiefoto uit de tweede ronde, en een overzichtsfoto van de speelzaal, voor geïnteresseerden met een snellere internetverbinding.
Eindstand C-groep: 1|R. Wolting|7|5|1|1|5.5|-1|1300|1744|30.0 2|H. Kramer|7|4|2|1|5.0|1|1374|1442|27.5 3|H. Monster|7|4|2|1|5.0|1|1359|1388|24.5 4|H. Nederlof|7|4|1|2|4.5|-1|1300|1457|27.5 5|Sharitha v/d Gouw (j)|7|3|2|2|4.0|1|0|1387|30.5 6|F. Kalman- de Koster|7|3|2|2|4.0|-1|1354|1329|26.0 7|Tijmen Schakel (j)|7|4|0|3|4.0|1|0|1336|24.5 8|P. Koks|7|2|3|2|3.5|1|1315|1363|27.0 9|A. Blomsma|7|3|1|3|3.5|-1|1300|1297|23.5 10|C.P. Nuyten|7|2|3|2|3.5|-1|1427|1376|22.0 11|A. Blom|7|3|1|3|3.5|1|1318|1342|19.0 12|L. Becht|7|3|0|4|3.0|1|1355|568|23.0 13|W. Baas|7|3|0|4|3.0|1|1375|1332|19.5 14|Tim Wolting (j)|7|2|0|5|2.0|-1|0|1296|23.0
Valkenswaard 2007
Zaterdag 27 januari is de dag dat EVS haar traditionele rapidtournooi op het programma heeft staan. Nadat het Open Schaakkampioenschap van Valkenswaard 30 jaar als het Hein van Riettournooi op de kalender stond is het nu voor de derde maal het Torenvalktournooi. Aanvankelijk had ik andere plannen voor deze zaterdag. Doch al enkele weken bewust van het programma in Valkenswaard besluit ik op vrijdagavond om me alsnog aan te melden voor het tournooi, waardoor ik een half uurtje eerder op zal staan doch met aanzienlijk minder bagage.
Na een fortuinlijke overwinning in de eerste ronde word ik in de tweede ronde in no-time van het bord geblazen. Daarna volgen er partijen waarin het geduld in het spel beloond wordt met beslissende doorbraken, behoudens de vierde ronde waarin een verkeerde taktiek gekozen wordt na damewinst met alle vier de torens nog op het bord. Ik kom niet op het idee één voor één de pionnen te ruimen op de damevleugel, waardoor zwart de partij op remise kan houden.
Resultaat is een tweede plaats in de C-poule met een half puntje achterstand op de winnares Ellen Meijer.
Een actiefoto uit de tweede ronde, en het ophalen van de tweede prijs, voor geïnteresseerden met een snellere internetverbinding.
Place Name Score Buch. Berg. 1 Meijer, Ellen 6 30.0 26.50 2 Koks, Paul 5.5 29.5 21.50 3 Hinzen, J. 5 25.5 14.00 4 v.d.Aalst, Peter 4.5 25.0 11.75 5 van Veldhoven, Edwin 4 27.0 10.50 6 Geluk, Peter-Paul 4 26.0 11.00 7 Dijks, Wim 3.5 31.0 14.25 8 Janssens, Luc 3.5 27.5 10.50 9 v.d. Berg, Paul 3.5 18.5 6.75 10 Paridaans, Peter 2.5 21.0 3.75 11 Bemmelmans, Kristy 2.5 18.5 4.25 12 Schalke, Wim 2 22.5 2.50 13 de Wit, Jac 1.5 20.0 4.25 14 Peeters, Pauline 1 21.0 1.50
Oliebollentournooi Leidse Schaakbond
De laatste zaterdag van 2006 werd benut om een voor mij fantastisch schaakjaar af te sluiten met het traditionele Oliebollentournooi, dat LSG namens de Leidse Schaakbond organiseert.
De Stukkenjagers (Tilburg) en sk Turnhout (uit Turnhout!!) boden eerder deze week de mogelijkheid door een rapidtournooi te organiseren. Beide rapidtornooien waren vooral gezellig en van hoog reünie-gehalte en daarnaast kon ik nog enkele goede partijen op het bord zetten. Vooral het tournooi in Tilburg was speciaal, omdat ik bij de Stukkenjagers voor het eerst te gast was sinds mijn deelname aan het Weekendtournooi van 2002, één maand voor mijn huwelijk en twee maanden voor de geboorte van Priscilla.
De zaterdag van het Oliebollentournooi was er een waarop ik Priscilla niet op zal halen, dus ik hoefde niet lang na te denken over deelname na de aankondiging pakweg één maand geleden. Na vrijdags ervoor het mailtje met de aanmeldingstijden nog eens gelezen te hebben pak ik zaterdagochtend even na achten bus 39 richting Leiden. Met het plan om vanaf Leiden NS te lopen naar de zaal. Doch ik twijfel in de bus of er nu 8.30 - 8.45 of 9.30 - 9.45 stond als aanmeldingstijd, neem het zekere voor het onzekere en pak meteen bus 17, zodat ik een uur te vroeg in het Denksportcentrum ben. Bij het aanschaffen van een krantje aan de overkant wordt ik overladen met cadeau's (cd & receptenboek), zodat ik mij tijdens het tournooi verzekerd weet van bagage.
Tijdens het lezen van de krant stroomt het centrum geleidelijk vol en na de assistentie in het opstellen van de schaakmaterialen zijn we ook als LSG 8 (Arnold, John, Gert-Jan en ikzelf) helemaal compleet en willen we met frisse moed aan de slag. De eerste ronde zijn we echter vrij en spelen we onderling een blitz-ronde om er enigszins in te komen. Zelf beperk ik me tot het aanraken en verplaatsen van de stukken gevolgd door het indrukken van de klok en laat de primeur van Arnold voor wat het is en laat mijn vlag vallen. Wel heb ik hem na de partij aangegeven dat het niet gebruikelijk is om de koning nog even van f1 naar g1 te verplaatsen nadat de klok ingedrukt is, maar meer woorden heb ik daar niet aan besteed.
De volgende ronde tegen ging het er wel om en bereikte een 2-0 door bord 4 van Voorschoten 4 tweemaal ruimschoots binnen de tijd mat te zetten. In de strijd tegen De Toren Valkenburg ging ik in de eerste partij in de fout, waarna in de tweede partij de mogelijkheid tot Eeuwig Schaak na loperoffer benut werd om een zakelijke remise te bereiken. Tegen Oegstgeest 3 kom ik weer op 2-0 en tegen Leiderdorp 2 wordt het 1-1.
Na de pauze mogen we tegen Voorschoten 3 en mijn tegenstander laat op zich wachten. Mijn eigen geduld wordt ook beloond middels twee prachtige partijen. Het is mijn eerste 0-2, maar het maakt de partijen niet minder mooi en het is beter dan twee punten zonder spelen. Al had hij natuurlijk best rustig zijn broodje mogen nuttigen tijdens de partij.
Ook tegen Rick Derksen volgen twee mooie partijen. In de eerste dwingt Rick eeuwig schaak af en in de tweede word ik van de vlag gered doordat Rick zijn koning schaak laat staan. Ook in de eerste partij tegen Voorschoten 2 bereikte ik met zwart een overtuigende stelling met een open h-lijn, een witte koning op g1, Toren op f1 en pionnen op g2 en f2. Kwestie van afronden in enkele zetten zou je zeggen. Maar ik wordt afgeleid: ik moet vreselijk af tappen en met nog drie zetten te gaan tot mat kijk ik naar de klok die nog ruim 3 minuten geeft voor beide partijen. Ik redeneer: 'de tijd die we over hebben kan ik wellicht benutten voor een kort maar noodzakelijk toiletbezoek' En plaats vervolgens mijn dame op het bereik van een wit paard. De Leiderdorper maakt de partij overtuigend af en ik confronteer mezelf met een 'nu toch eerst de tweede partij spelen' omdat ik het not done vind om na een verliespartij goedkeuring te vragen even naar het toilet te mogen. De tweede partij blijf ik bij de les en maak 1-1.
Er volgen twee fraaie (verlies)partijen tegen Nick Hortensius. In de eerste partij ga ik niet goed om met de afwikkelingen na het afruilen van Lf4 en in de tweede partij komt er een materieel gelijkwaardig pionneneindspel die Nick goed weet uit te spelen. Voor mij is het geen probleem dat er een ploeg bij zit die boven de rest uit steekt. Zoiets kun je vooraf niet altijd voorzien en bovendien hebben we allemaal wel eens in een te lage poule gespeeld met alle voordelen van dien. En soms is dat wel eens prettig. Tegen zus Myrre Horensius van Leiderdorp 3 kreeg ik de kans om mij te revancheren van de verloren partij tijdens het NK in Den Haag. In twee spektakelstukken trek ik aan het langste eind. Tegen Utile Dulci weet ik de voorsprong niet vast te houden en tegen Katwijk volgen twee remiseschuivers met het einde van de dag in zicht en waar ik winst had kunnen (moeten?) claimen nadat de tegenstander een poging tot rokeren deed terwijl dat niet meer mocht. Maar ik vind ook dat de tegenstander in zo'n situatie uit zichzelf mag opgeven. Hij deed dat niet en ik had geen zin in een hele discussie. Dat vond ik het niet waard.
In de slotronde mocht ik tegen ploeggenoot Joris Kuipers en zat daarbij een beetje te schutteren, waarbij het uiteindelijk toch nog goed kwam: in de eerste partij kwam Joris uiteindelijk gewonnen te staan met een stuk voor, doch had daarvoor veel tijd nodig en dus onvoldoende tijd om de stelling uit te spelen (1 - 0). In de tweede partij zette ik een toren op e1 waar ie ongedekt de zwarte dame bedreigde. Joris zag het cadeautje niet, waardoor ik meteen kon herstellen en de partij uiteindelijk op zetherhaling remise werd (1½ - ½), waarmee het eindrapport voor deze dag voor mij op 13½ uit 24 kwam te staan.
Een fantastische dag werd met de prijsuitreiking en vervolgens opruimen afgesloten, waarna ik kan terugkijken op een fantastisch schaakjaar dat met de onderstaande linken voor een deel weergegeven wordt.
Terugblik naar 2006:
- Beker van Deurne
- Clubkampioenschap Deurne
- Simultaanpartij Robert Schuermans tegen 30 tegenstanders (zelf: remise)
- Haasnoot's Haringtournooi
- Open Brasschaat 2006
NK Snelschaken voor clubteams 2006
Golden Tulip Bel Air Hotel is 10 december voor de vijfde keer de arena voor het NK Snelschaken voor Clubteams, waarvoor medio november een kwartet teams bij elkaar gescharreld is om het Leids SchaakGenootschap in Den Haag te vertegenwoordigen.
Snelschaken is een hele andere tak van schaken dan de lange en rapid partijen en daarom daar niet helemaal mee te vergelijken. Het komt er vooral op neer dat je je parate kennis en patroonherkennen met zo min mogelijk nadenken toe weet te passen. Als je daar je weg in weet te vinden, het als een leuke training beschouwd en niet te veel waarde hecht aan zowel de verlies- als de winstpartijen maakt het spektakelelement het snelschaken een erg leuke bezigheid.
Daags ervoor had ik persoonlijk een prima warming-up door deelname in Lelystad aan de Open Club Cross van av Spirit over 8 kilometer met een parcours dat je weer helemaal bij de les brengt (link naar verslag van dit evenement).
Zondagochtend trok ik bijtijds richting regio Statenkwartier omdat 10 december tevens de eerste dag is van de nieuwe dienstregeling, met als gevolg dat ik uitgebreid de zaal kon verkennen voordat de grote massa zou komen. Waarmee ik wist dat Almere - als vereniging een oude bekende - onze eerste tegenstander zou zijn. Na een onderhoud met Linda meldden ook Jos, Arnold en Joris zich in de zaal waarmee we LSG 4 compleet wisten.
Met de gedachte "misschien maken we een kans" openden we de strijd tegen Almere waaruit een ontnuchterende 0 - 4 de voeten weer op de grond geplaatst werd. Er volgden minder overtuigende nederlagen tegen Haeghe Ooievaar 3 (1½ - 2½), Bobby Fisher Wassenaar 4 (1 - 3) en Botwinnik 5 (1½ - 2½) waarna een ontnuchterende streekderby tegen Leiderdorp 3 (0 - 4) het eerste lustrum aan nederlagen vol was. Voor de lunchpauze konden we toch de eerste twee matchpunten bij elkaar sprokkelen door Haeghe Ooievaar 4 wel te verslaan (2½ - 1½).
De lunch lieten we ons prima smaken en nadat ik mijn jas niet gevonden had trokken we er nog op uit voor een pauze-ommetje. Met de verbouwingen rond het Congrescentrum werden we onderweg met de nodige verrassingen geconfronteerd, waardoor de klok een kleine halve minuut aan het lopen was op het moment dat we onze plaats tegenover die van Voorschoten 2 wisten in te nemen. De frisse lucht had zijn effect, want we wonnen met 2½ - 1½. En na de 2 - 2 tegen de Haagsche Schaakcombinatie HTV 3 kwamen we weer in beeld van de podiumplaatsen voor de categorie 3e klasse onderbond, zo maakten teamleden van Leiderdorp ons duidelijk. Botwinnik 3 (1 - 3) en Homburg Apeldoorn 3 (1½ - 2½) wezen ons aanvankelijk nog vriendelijk terug, maar na de strijd tegen Haagsche Schaakcombinatie HTV 4 (3½ - ½) waarin ik het slechtst scorende teamlid was, waren De Kemppion uit Steensel en ZSG 2 uit Zwolle met de 0 - 4 erg hardhandig in hun aktie ons de weg naar het podium te belemmeren en tevens het tweede lustrum aan nederlagen van deze dag te volmaken. Met het eindrapport: 3 overwinningen, 1 gelijkspel en 10 nederlagen.
Al met al kunnen we wel terug kijken op een fantastisch, sfeervol evenement waar door 68 teams aan deelgenomen werd.
De resultaten van alle teams in een overzichtelijk Worddocument (32 kB).