| 2e klasse B | MP | BP | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | Res | |
| 1 | Leiderdorp 4 | 10 | 31½ | 4 | 6½ | 4 | 4½ | 4 | 4 | 4½ | K | |
| 2 | Leithen 2 | 10 | 28½ | 4 | 1½ | 4½ | 4½ | 5½ | 4½ | 4 | ||
| 3 | LSG 7 | 9 | 32 | 1½ | 6½ | 6 | 5 | 6 | 4 | 3 | ||
| 4 | Springend Paard 1 | 7 | 28 | 4 | 3½ | 2 | 3½ | 4½ | 4½ | 6 | ||
| 5 | Philidor 4 | 6 | 28½ | 3½ | 3½ | 3 | 4½ | 2½ | 6 | 5½ | ||
| 6 | Voorschoten 3 | 6 | 26 | 4 | 2½ | 2 | 3½ | 5½ | 4 | 4½ | ||
| 7 | Inter Nos 1 | 5 | 26 | 4 | 3½ | 4 | 3½ | 2 | 4 | 5 | ||
| 8 | Bodegraven 2 | 3 | 23½ | 3½ | 4 | 5 | 2 | 2½ | 3½ | 3 |
17 maart 2008, Boskoop - LSG 7
Door de afwezigheid van Jos en Johan - werkzaamheden in en liefs uit Londen - verschenen wij met twee invallers in Boskoop. Hulde voor Rick Derksen, die naast invallen, ook bereid was om ons te rijden. Ook Jan Verheijen van harte bedankt voor het invallen. Leuk dat je er bij was, en dat punt heb je zeker verdiend. Tot onze vreugde konden wij ook Teun van Dorp verwelkomen.
Maar wat op basis van onze opstelling een Walk-Over had moeten worden, werd uiteindelijk een ware uitputtingsslag (zie foto), waarbij wij moeizaam aan 4 punten kwamen. Geen kampioenschap voor ons dus, maar het goede nieuws is dat Boskoop (bijna) uit degradatiegevaar is. Joost heeft weer gewonnen, die man is goud waard.
Hoogmoed komt voor de val. Boontje komt om zijn loontje. Wie het onderste uit de kan wil krijgt het deksel op de neus. Zomaar een aantal dingen die in je hoofd zouden kunnen opkomen als je aan LSG 7 denkt.
Wat is er gebeurd? Hoe heeft het zo ver kunnen komen? Wat gaan we eraan doen? Is er nog hoop op de titel?
Wat is er gebeurd? De mannen van Bodegraven 2 kwamen, zagen, en overwonnen.
Hoe heeft het zo ver kunnen komen? Onze breekijzers Joost en Johan moesten na een mindere opening al snel genoegen nemen met een halfje. Jaap gaf een stuk en de partij weg. Invaller Arnold bleek niet bestand tegen de krachtzetten van de heer Dijk. Lichtpuntje was dat Olivier en Rick wonnen. Met de stand 3 tegen 3 kon er nog van alles gebeuren. Gertjan leek beter te staan in een eindspel en speelde voor de winst. Helaas kwam hij in een remisestelling terecht. Dit was zo’n klap voor zijn motivatie dat hij opgaf toen hij een winst voor zijn tegenstander dacht te zien. De heer Van Briemen bleek na een lange strijd in een damegambiet tegen Bart toch aan het langste eind te trekken.
Wat gaan we eraan doen? Hopelijk gaan we vaker de interne bezoeken. Dit zal onze geesten slijpen voor de volgende wedstrijd, donderdag 17 april op bezoek bij Inter Nos in Boskoop.
Is er nog hoop op de titel? Theoretisch: ja. Praktisch: nee. In elk geval is er hoop op wat schaakpret in de laatste twee ronden.
Verder nog iets? Wij willen de mensen van Inter Nos alvast waarschuwen dat we eraan komen. Zet de koffie maar klaar, en let the games begin!
De schrik van de tweede klasse B. Een team op ramkoers. Best of the Best. Zomaar een aantal dingen die in je hoofd zouden kunnen opkomen als je aan LSG 7 denkt. Deze ronde vertegenwoordigd door Johan, Joost, Gertjan, Jaap, Olivier, Peter Sonneveld, Bart en Arnold. De sfeer was goed, maar dat kan ook haast niet anders met zulke fijne persoonlijkheden. Het leek er bijna op alsof het niet belangrijk was wie er zou winnen, en zo hoort het ook, bij een amateurwedstrijdje. Dit keer waren we bij Philidor te gast.
Waar het aan lag is niet helemaal duidelijk, maar al vrij vroeg op de avond kreeg ik het gevoel dat we zouden gaan winnen, en dat hebben we ook gedaan.
Vermeldenswaard is dat Johan zijn vierde puntje op rij heeft gescoord en dat Joost van Rooden op 3½ op 4 staat. Arnold heeft voor de tweede keer een halfje voor ons binnengesleept. Peter Sonneveld was goed op weg, maar raakte onverhoopt achterop tegen een oude bekende van onze club, Wim de Ruyter.
Het was een mooie avond, de volgende ronde is over twee weken thuis.
Op bovenstaande foto enkele leden van de harde kern van LSG 7, waarvan het overigens leuk zou zijn om ze ook eens in de interne te mogen begroeten.
Dinsdag 29 januari werden we getrakteerd op een ontmoeting met Voorschoten 3. Ondanks twee last-minute afmeldingen is het weer gelukt om acht man op de been te brengen. Rots in de branding Jos Ouwerkerk kon vervangen worden door Jos Landsheer en basisspeler Jaap van der Heijden vond vervanging in de persoon van Chris Molsbergen. Hartelijk dank voor jullie hulp mannen. Voor Chris was het de derde en dus laatste keer dat hij voor ons invalt. (Let op Chris, iemand die meer dan drie keer in een hoger team invalt wordt als te sterk voor zijn eigen team beschouwd en mag daar dan niet meer voor uitkomen)
Maar wat een afscheid. Vroeg in de partij opende Chris lijnen door middel van een dubbel pionoffer. Vervolgens bleef Chris (1602) loeren op de kansen die zouden komen. Een felle aanval met de lichte stukken zorgde voor verwarring bij Wolthuis (1552). In blinde woede besloot hij zijn hoogste officier op pad te sturen om de witte koning aan de tand te voelen, in plaats van de witte cavalerie binnen het eigen kamp uit te schakelen. Tijdens een uiterste poging om de witte monarch het zwijgen op te leggen werd deze met harde hand naar het zwarte kamp geleid. Hier aangekomen kon hij zich echter gezapig aansluiten bij de nog aanwezige witte officieren. Toen de witte artillerie aan de horizon opdook ter versterking van de enclave moest zwart capituleren.
Invaller John Kettenis (1553) had de schone taak om met zwart de aanval van Nico Loomans (1567) te weerstaan. John kwam zelfs beter te staan, maar door een aantal grapjes van de tegenstander moest hij in remise berusten.
De tweede en laatste remise was tussen Bart van den Bosse (1696) en Joost van Kempen (1549), de eloquente teamleider van de voorschotenaren. De eindstand bevatte voor beide spelers een dame plus licht stuk en vier pionnen. Zelfs onze teamleider, die van dik hout planken zaagt, zou in deze stand remise hebben geaccepteerd. Bart, volgende keer beter, je hebt op het Noteboomtoernooi laten zien dat je het in je hebt!
Jos Landsheer (1711) gaf alles wat hij in zich had, en met succes. De verdediging van Teun Meirink (1630) bleek niet bestand tegen het betere gooi- en smijtwerk.
Johan Bosman (1779), topscoorder van het team, kreeg een niet nader bekende verdediging van De heer Lindeboom (1874) te verhapstukken. Dat Johan beschikte over de middelen om deze verdediging te kraken bleek toen de stelling van de heer Lindeboom implodeerde. Klasse Johan.
Ook Joost van Rooden (1792) bewees het team wederom goede diensten. Hij wist het Elo-verschil te gelde te maken door van de heer Verstraten (1791) te winnen.
Olivier Huizer (1829) speelde tegen de altijd gevaarlijke Richard van Offeren (1823). Onze captain raakte in de war, gaf een pion en de stelling weg, pakte een pionnetje van Richard aan, maar werd gedwongen tot g6, waarna de zwarte loper + dame + batterij torens flink profiteerden van de tochtige zwarte koning. Goed gespeeld, Richard.
Gertjan Schreur (1737) speelde iets wat in mijn ogen op een Catalaanse partij leek, maar het kan ook een Siciliaan zijn geweest. Gertjan speelt altijd leuke potjes. Stuur je potje eens op G.J, dan kunnen we er de volgende keer iets van laten zien. In elk geval wist hij J. Thierry (1703) om de tuin te leiden en een vol punt mee naar huis te nemen.
Het gaat lekker, volgende wedstijd maandag 3 maart tegen Philidor.
Dinsdag 20 november zou de dag zijn dat we alles konden goedmaken. We zouden er staan, als één man, één team. De vlag van LSG zou worden meegenomen, er zou gewonnen worden, de naam van LSG 7 gezuiverd.
In diverse mails had onze teamleider de missie benadrukt. We zouden laten zien dat wij in staat zijn om LSG op een gepaste wijze te vertegenwoordigen. Vandaar dat hij met extra aandacht te kennen had gegeven dat we 20 november om half acht in het Denksportcentrum moesten aantreden. Wie had kunnen vermoeden dat hij zich deze keer vergiste in de locatie? Wie had kunnen vermoeden dat hij voor de tweede keer aanspraak zou maken op een Brevet van Onvermogen? Invaller Jos Landsheer was bijdehand genoeg om zelf even in de agenda van LSG te kijken. Hierdoor is LSG 7 een tweede fiasco bespaard gebleven.
Sinds Teun van Dorp afscheid heeft genomen van het team beschikken we nog maar over zeven man in de basis. Omdat Jos Ouwerkerk, vermoedelijk uit respect voor zijn oude club, niet ingezet wilde worden, moesten we nog meer versterking vragen. Dit kwam uit de vertrouwde hoek van Chris Molsbergen en eerder genoemde Jos Landsheer.
Onze tegenstanders werden aangevoerd door een oude bekende van LSG. Een man met karakter, de voorheen rebelse chesshooligan Marco Anink. Wij hebben besloten om tegen deze reus onze tweede man in te zetten, Joost van Rooden. Op dit topbord werd een felle strijd gestreden. Joost bleef ogenschijnlijk kalm, sloeg een remiseaanbod af en won na enkele zetten.
Chris speelde tegen de altijd gevaarlijke Carel Verbiest. Meteen in de opening kon Chris met de loper op f2 pakken en na koning keer f2 een schaakje geven met Paard f6-g4. Gepland was om na het vluchten van de koning de loper op g5 in het tasje te stoppen. Helaas had Carel verder gerekend. Hij wist gebruik te maken van het feit dat ook de zwarte dame inmiddels instond. Na dame keer g4 was de partij in hogere en in lagere zin beslist.
Johan ging op bord 1 de confrontatie aan met S. Beij. Door rustig wat te schuiven wist hij de f-lijn in handen te krijgen, wat lijnen te openen, en door het aanvoeren van wat stukken de zwarte koning in het nauw te brengen. Als Johan het doet lijkt het allemaal zo eenvoudig. Daarom houden we zo van hem.
Olivier speelde met zwart tegen een nieuwe speler bij Leithen, Alexander vd Bosch. Lijkt me een aardige vent, is hier rechten komen studeren. Heeft sinds zijn twaalfde niet meer OTB (over the board) geschaakt. Correspondentiepartijen, dat wel. Dat Olivier op zet 1 (Pf3) al 'out of book' was geeft al een beeld van zijn vorm op dit moment. Het kwam meerdere keren voor dat Alexander de verwachte zet deed, maar dat de door Olivier geplande varianten al op zet één bleken te falen. Naar eigen zeggen is dit één van zijn frustraties in het schaken, maar zorgt het tegelijkertijd voor de uitdaging om het volgende keer beter te doen. (Dat is de juiste mentaliteit Olivier, jij kan nog eens heel ver komen!). Alexander stond lekker, alleen besloot in betere stelling dat het tijd was om met zijn koning het matnet aan de overkant van het bord te testen.
Gertjan speelde tegen de sympathieke Rein Thierry. Het zag er gecompliceerd uit, met allerlei zware stukken op de open f- en g-lijnen. Naar verluid werd het een mooie partij. Gertjan trok aan het langste eind.
Wat zich precies afgespeeld heeft tussen Jaap en R. Hak is mij ontgaan. Wel is duidelijk dat Jaap het punt mee naar huis mocht nemen.
Bart van den Bosse heeft met het uitschakelen van Jos Vlak bewezen er weer te staan. In een gelijkmatige partij bleven beide partijen in evenwicht. Om kwart over elf bezweek Jos echter onder de tijdsdruk. Hij gaf Bart een pion kado (zie foto), en kwam er verder niet meer aan te pas.
Invaller Jos Landsheer stond lange tijd verloren tegen Jerry Beij senior. Toen de tijd begon te dringen verzuchtte laatstgenoemde het niet meer te zien. De teamleider van LGS7 probeerde hier meteen van te profiteren door, waarschijnlijk tegen de etiquette in, Jos te verzoeken remise aan te bieden. Jerry weigerde. Helaas overvroeg hij hierna zijn stelling. Met een dame en een toren tegen een toren en wat pionnen stond Jos inmiddels huizenhoog gewonnen. Hij had echter nog maar een seconde of vijftig. Remise werd besloten. Een uitslag die recht doet aan het verloop van de partij.
Al met al een monsterscore van 6½ punt voor LSG 7. Marco sprak van een collectieve off-day voor Leithen. Hopelijk doen zij het in het vervolg beter, en houdt LSG 7 de ingeslagen koers vast.
Het begon veelbelovend. Een aantal vrienden besloot om samen een team te vormen. Er werd zelfs gesproken van een heus Dreamteam. Na de eerste ronde lijkt het vooralsnog om een nachtmerrie te gaan.
30 oktober. De eerste wedstrijd uit tegen Leiderdorp 4. We zouden die rakkers even kennis laten maken met ons nieuwe team. Om half acht stonden de kleine leiderdorpers al klaar. Onze nieuwbakken teamcaptain was nog alleen. De laatste herinneringsmail die hij had willen sturen, bleek nog in zijn Draft-folder te staan. Hierdoor waren twee teamleden de wedstrijd glad vergeten, en was er ééntje naar het Denksportcentrum getogen in plaats van naar Leiderdorp. Met slechts vijf man begon de wedstrijd.
Invaller Chris stond gedrongen, maar hield zich lange tijd dapper staande. (Hartelijk dank voor het invallen Chris). Olivier had het juiste strategisch plan, maar hij zag een één zet diepe combinatie van zijn jeugdige tegenstander over het hoofd. (Hou je hoofd koel Olivier, dan kom je er wel, want je hebt het in je) Jos stond gewonnen tot hij zijn tegenstander een stuk cadeau deed (Niet doen Jos). Joost wist zijn tegenstander op remise te houden (Klasse Joost) terwijl Johan (Je blijft op bord 1 Johan!) zijn voordeel netjes uitbouwde totdat zijn tegenstander het na zet 29 genoeg vond. Bijgaande foto toont de harde kern van LSG7.
Krijgt LSG7 de kans om zich te revancheren van deze blamage? Zal zij dit weten te bewerkstelligen? Zit een kampioenschap er misschien toch nog in? We houden u op de hoogte.