| Meesterklasse | Mp | Bp | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | |
| 1. | HSG | 18 | 62½ | x | 5½ | 5½ | 8½ | 7 | 5½ | 8½ | 6½ | 7½ | 8 |
| 2. | Groningen | 12 | 54 | 4½ | x | 6 | 8½ | 6½ | 5 | 4½ | 6 | 5 | 8 |
| 3. | HMC Den Bosch | 12 | 52½ | 4½ | 4 | x | 5½ | 4 | 7½ | 7½ | 5½ | 5½ | 8½ |
| 4. | Utrecht | 12 | 44 | 1½ | 1½ | 4½ | x | 5½ | 6½ | 6 | 5½ | 6 | 7 |
| 5. | Rotterdam | 11 | 47 | 3 | 3½ | 6 | 4½ | x | 5 | 5½ | 5½ | 6 | 8 |
| 6. | LSG | 7 | 42½ | 4½ | 5 | 2½ | 3½ | 5 | x | 5 | 5½ | 3½ | 8 |
| 7. | ESGOO | 7 | 37½ | 1½ | 5½ | 2½ | 4 | 4½ | 5 | x | 2½ | 5½ | 6½ |
| 8. | Apeldoorn | 6 | 44 | 3½ | 4 | 4½ | 4½ | 4½ | 4½ | 7½ | x | 5½ | 5½ |
| 9. | Voerendaal | 5 | 42½ | 2½ | 5 | 4½ | 4 | 4 | 6½ | 4½ | 4½ | x | 7 |
| 10. | BSG | 0 | 23½ | 2 | 2 | 1½ | 3 | 2 | 2 | 3½ | 4½ | 3 | x |
Dankzij een verrassende, maar volgens mij verdiende 4½ - 5½ zege tegen Homburg Apeldoorn is LSG dit seizoen opnieuw op de zesde plaats in de meesterklasse geëindigd. De feestvreugde werd in de gezamenlijke slotronde nog vergroot door IM-normen voor Christov en Rudy.
Zowel in de aanloop naar als tijdens de slotronde was er sprake van gezonde spanning. Vooraf was min of meer zeker dat Voerendaal tegen Hotels.nl op volle sterkte zou aantreden, in een uiterste poging degradatie te ontlopen. En dat terwijl wij enigszins verzwakt (Jeroen vertoefde in het buitenland) aan moesten treden tegen het ook nog niet geheel veilige, maar wel in potentie heel veel sterkere Homburg Apeldoorn moesten spelen. En dan waren er ook nog eens die dekselse jongens van LSG 2 die het op de dag voorafgaand aan de slotronde nodig vonden om Homburg Apeldoorn 2 te laten degraderen, daarmee alleen maar revanchegevoelens opwekkend...
Direct na het oplezen van de opstellingen was de spanning niet minder geworden. Groningen was goed opgekomen, maar kijkend naar de opstellingen (invallend teamcaptain Tom Bus opgeofferd tegen Jan Werle, maar daarmee wel kansen creërend voor de staartborden) kon een verrassing niet worden uitgesloten. En bij ons?
Geen Joesoepov, maar wel Ikonnikov, Siebrecht en Hoffmann. Ik zag kansen op de bovenste vijf borden, maar de meegereisde supporter Raoul merkte terecht op dat het nog maar de vraag was of dat voldoende zou zijn omdat bij Apeldoorn Ikonnikov, Hoffmann en Kabatianski op de borden 6, 8 en 10 waren geplaatst (Dus naast ELO-overwicht ook nog eens wit).
De wedstrijd begon tam. Michiel kreeg van Merijn van Delft al snel remise aangeboden, wat na lang twijfelen toch maar werd aangenomen. Niet lang daarna werd ook bij de partij tussen Eelke en Ilja Zaragatski de vrede getekend. Nadat hij zijn voordeel had weggegeven moest Eelke in zetherhaling vluchten.
Na ruim drie uur spelen werd voor het eerst het evenwicht verbroken. Christov was tegen Roeland Pruijssers zeer goed uit de opening gekomen en draaide vervolgens de duimschroeven steeds verder aan. Een zeer gedegen overwinning, die ook de dik verdiende IM-norm opleverde.
Invaller Igor kreeg min of meer les van Kabatianski. Na een niet geheel vlekkeloos verlopen opening koos hij voor een opportunistisch stukoffer, hetgeen keihard werd afgestraft. 2-2 Bij Martin was er tegen Lucien van Beek weinig enerverends gebeurd. Zelfs het verwachte tijdnoodduel bleef dit keer uit: 2½-2½
Kort voor de tijdcontrole werd het evenwicht in de stand opnieuw verbroken en opnieuw in ons voordeel. Edwin had aanvankelijk tegen Arthur van de Oudeweetering weinig bereikt. Desondanks was een vroeg remiseaanbod geweigerd. Dat bleek een goede beslissing. Zwart speelde niet altijd even handig, waardoor Edwin een kwaliteit kon incasseren. In de tijdnoodfase werd deze verzilverd.
Een belangrijke opsteker viel kort daarna te noteren bij onze voorzitter. Rudy was tot zijn schrik geconfronteerd met het spelen op een live-bord, met zwart tegen een goede grootmeester, Ikonnikov. Ik moet toegeven dat ook ik hem dit keer vooraf weinig kansen had toegedicht, maar in de slotstelling was er eigenlijk maar een speler die nog voor winst kon gaan. Rudy kon namelijk een kwalitet winnen, maar had dit bij het plaatsen van een remiseaanbod nog niet gezien. Ikonnikov vermoedelijk wel en die nam het voorstel dan ook aan. Hij blij, maar Rudy ook want met het opnieuw in bedwang houden van een GM (de vorige ronde Luc Winants) had ook hij een IM-norm binnen.
4-3 Dus bij ons en dat was maar goed ook, want Voerendaal stond verrassend ruim voor tegen Groningen (½-3½). Winst leek dus noodzakelijk en leek ook haalbaar. Mark stond een pion voor, Tom leek de belangrijkste problemen overwonnen te hebben en Chiel stond toch in elk geval niet minder was het idee.
Het ging allemaal niet heel erg eenvoudig, maar het werden uiteindelijk drie remises (Mark miste daarbij kort voor het einde een eenvoudige winst met 58... Td3 59. Txd3 en dan de tussenzet 59... gxh4!) en dus een overwinning voor "de onzen". En Groningen? Dat was toch nog net op tijd wakker geschrokken om tot 5-5 terug te komen. Voerendaal samen met BSG gedegradeerd en LSG zesde, en wellicht in het najaar weer Europa Cup.
Rest mij Tom en Jeroen die voor aanvang van de slotronde al hadden aangegeven komend seizoen niet meer voor LSG 1 beschikbaar te zijn te danken voor hun bijdrage! Zij hebben in de afgelopen jaren menig (belangrijk) punt binnengehaald.
| Apeldoorn | LSG | 4½ - 5½ |
|---|---|---|
| Ilja Zaragatski | Eelke Wiersma | ½ - ½ |
| Merijn van Delft | Michiel Bosman | ½ - ½ |
| Arthur van de Oudeweetering | Edwin van Haastert | 0 - 1 |
| Sebastian Siebrecht | Mark van der Werf | ½ - ½ |
| Lucien van Beek | Martin Roobol | ½ - ½ |
| Vyacheslav Ikonnikov | Rudy van Wessel | ½ - ½ |
| Stefan Kuipers | Chiel van Oosterom | ½ - ½ |
| Michael Hoffmann | Tom Middelburg | ½ - ½ |
| Roeland Pruijssers | Christov Kleijn | 0 - 1 |
| Alexandr Kabatianski | Igor Coene | 1 - 0 |
Al jaren achtereen is Rotterdam een Angstgegner voor LSG, hetgeen regelmatig resulteerde in grote, kansloze nederlagen. En uitgerekend tegen Rotterdam moest nu gescoord worden om in de race te blijven voor lijfsbehoud in de meesterklasse. Gelukkig bleek één van de spelers van het sterke profteam dit jaar niet zo professioneel, en dat had behoorlijk wat impact.
Drie kwartier lang hadden Luc Winants en Pascal VandeVoort in België op hun landgenoot Hautot gewacht. Tevergeefs, de beoogde vierde-bord-speler bleef zonder bericht weg. En hoewel de teamcaptain van Rotterdam bijna een uur na de aanvang van de wedstrijd nog volkomen onverwacht met een onbekende invaller op kwam draven, was de nodige schade al aangericht. En, dat moet wel gezegd worden, LSG maakte daar gedegen gebruik van.
Edwin was als eerste klaar. Hij zou te maken krijgen met Hautot, hoorde vervolgens dat hij waarschijnlijk na een uur een reglementaire overwinning zou krijgen en werd tenslotte toch nog met een onbekende tegenstander geconfronteerd. Lastig omschakelen, maar Edwin deed dat voortreffelijk. In plaats van de geplande d4 werd het nu e4, en met degelijk, maar toch ook agressief spel werd even na drie uur het eerste punt binnen gehaald.
Degelijk was ook het spel van Christov. Optisch leek zijn stelling tegen Karel van der Weide misschien nog wel wat mogelijkheden te bieden, maar in de praktijk zat er toch echt niet meer in dan een puntendeling. Remise werd het ook bij Eelke tegen Frans Cuypers, maar daar zeker niet zonder slag of stoot. Een triple isolani op de e-lijn bouwde Eelke uit naar een goed ogende aanvalsstelling. Een vredesvoorstel werd dan ook in eerste instantie geweigerd, maar na een verkeerd ingeschatte manoeuvre moest hij daar kort voor de tijdnoodfase toch op terug komen.
Chiel was goed uit de opening gekomen tegen Pascal VandeVoort. Het stellingvoordeel werd omgezet in een pluspion en tijdnood deed uiteindelijk de rest: 3-1. Bij Martin leek het aan te gaan komen op een pittig tijdnoodduel met Jan Willem van de Griendt. Dit bleef echter uit toen Jan Willem met een onverwacht remise aanbod kwam: 3½-1½
Even dachten we op rozen te zitten want Tom en Mark stonden toch gewonnen. Helaas bleek dit bij Mark echter niet meer het geval. Met ruim tien minuten meer op de klok (ca 12 minuten tegen 40 seconden) had hij Jeroen Bosch tot een torenoffer "gedwongen". Dat had hij beter niet kunnen doen. Het bleek volledig correct en uiteindelijk was het Mark die verloor door tijdsoverschrijding, maar ook de stelling was toen uitzichtloos.
Rotterdam kwam definitief langszij door een vrij kansloze nederlaag van Jeroen tegen Rini Kuijf. De resterende stellingen leken een goede basis voor 5-5, maar er moest door alle zes nog actieve spelers nog hard gewerkt worden.
Michiel hield de stelling tegen Martin Martens met een kwaliteit minder lang dicht, maar in het zesde uur werd hij toch op het verkeerde been gezet. Kort daarna won Tom. Tegen Bonno Pel had hij zijn kwaliteit voorsprong terug geofferd om in een zeer kansrijk toreneindspel met pluspion terecht te komen. Het bleek een volkomen juiste keuze. Zonder ook maar een moment in gevaar te komen haalde Tom het punt binnen.
Rudy had het geruime tijd zwaar gehad tegen Luc Winants. In de tijdnoodfase was hij echter goed teruggekomen en korte tijd later kon hij afwikkelen naar een volkomen gelijkstaand eindspel, namelijk Koning, Paard en beiden vier pionnen op de zelfde vleugel. Dat dit echt tot op het bot werd doorgespeeld was wellicht wat overdreven, ik vermoed dat Winants nog wat stoom op het bord wilde afblazen.
Voor ons eerste ziet het er nu veel rooskleuriger uit. De degradatieplaatsen zijn weer verlaten en zelfs de zesde plek is nog in het vizier. Hoe dan ook de slotronde gaat voor de bezetting van de plaatsen 6 tot en met 9 nog spannend worden!
| LSG | Rotterdam | 5 - 5 |
|---|---|---|
| Rudy van Wessel | Luc Winants | ½ - ½ |
| Eelke Wiersma | Frans Cuijpers | ½ - ½ |
| Mark van der Werf | Jeroen Bosch | 0 - 1 |
| Edwin van Haastert | Joop Elderhorst | 1 - 0 |
| Michiel Bosman | Martin Martens | 0 - 1 |
| Chiel van Oosterom | Pascal Vandevoort | 1 - 0 |
| Martin Roobol | Jan-Willem van de Griendt | ½ - ½ |
| Christov Kleijn | Karel van der Weide | ½ - ½ |
| Tom Middelburg | Bonno Pel | 1 - 0 |
| Jeroen Blokhuis | Rini Kuijf | 0 - 1 |
Toen de wedstrijd Groningen - LSG na iets meer dan vijf uur spelen voor de zoveelste keer in 5-5 was geëindigd liet de teamleider van Groningen, Bart Beijer zich ontvallen: "Misschien moeten we deze wedstrijd in het vervolg maar administratief afdoen." Mocht deze wedstrijd op het programma blijven staan dan wil ik dat zeker overwegen. Niet alleen scheelt dat een forse reis door Nederland, het kan ook een hoop kopzorgen rond invallers schelen. Want kopzorgen waren er dit keer volop. Voor Groningen, dat door het samenvallen van deze ronde met een ronde in de Bundesliga vele toppers miste, maar ook voor LSG.
Het wegvallen van Edwin, het vaderschap valt naar ik heb begrepen nog moeilijk te combineren met een drukke baan en topschaak, zou normaal gesproken volgens mij nog behoorlijk opgevangen moeten kunnen worden. Er bleek echter geen of in elk geval weinig vertrouwen in het eerste. Een invaller moest gezocht worden buiten de reeds in KNSB-teams opgestelde spelers en dan wordt de spoeling dun kan ik jullie vertellen. Gelukkig hebben we ook nog een goed schakend lid wonen in Groningen, Joyce Fongers, die op de middag voor de wedstrijd aangaf bereid te zijn het team te completeren.
Toen op de speeldag zelf de opstellingen bekend werden gemaakt, was voor mij al snel duidelijk dat het zeker een spannend treffen zou kunnen worden. Op drie borden hadden wij een zeer fors ELO nadeel (>150 punten verschil), maar er was ook op drie borden een groot ELO-voordeel. Op vier borden was het het verschil naar mijn mening overbrugbaar, hoewel wij op al die borden wel op papier iets in het nadeel waren.
Van de te verwachte spanning was in de score aanvankelijk weinig terug te vinden. Rudy had in de reis naar Groningen helaas niet bij Michiel in de auto gezeten, anders had hij tegen Thea Lanchava wellicht voor een andere openingsopzet gekozen. Michiel had de door hem gekozen opzet ronduit als slecht bestempeld en in de deze partij kreeg hij helaas gelijk. Rudy kreeg een pion aangeboden, dat leek aantrekkelijk, maar na een paar zetten die hij niet had zien aankomen stond hij plotseling wel heel slecht. Ook het investeren van veel bedenktijd hielp niet meer. Aan het eind van het derde speeluur was de tijd op en zijn stelling gesloopt.
Joyce was op het tiende bord geconfronteerd met de vriendin van Jan Werle, Iozefina Poulet. Zij koos voor het Scandinavisch. Het werd een boeiende partij, maar het krachtsverschil was helaas op bord toch duidelijk te merken (0-2) Een groot verschil in sterkte was er ook op bord 2. Tom Middelburg, die had gehoopt op een confrontatie met een van de Nederlandse grootmeesters zag zich geplaatst tegenover Ivan Sokolov. Met een pionoffer werd Tom onder grote druk gezet. Lang bleef hij kundig verdedigen, maar zoals zo vaak in dit soort partijen wordt het voor de verdedigende partij naarmate de tijd vordert steeds zwaarder om nog een sluitende verdediging te vinden. 0-3.
Het werd tijd om wat terug te doen, voor dat de achterstand demotiverend gaat werken. Het terugkomen in de wedstrijd ging in het laatste kwartier voor de tijdcontrole wel heel hard. Jeroen Blokhuis speelde tegen de voor mij onbekende Ruben Slagter, een jeugdspeler met een rating van even boven de 2000. Aanvankelijk had Jeroen wel een goede stelling, maar nog geen echte aanknopingspunten. Die kwamen wel toen zijn opponent voor wat vreemde aanvalszetten koos. Er werd een pion gewonnen en toen de (tijds)druk vervolgens werd opgevoerd was het pleit snel beslecht.
De 3-2 werd gescoord door Mark van der Werf, de tweede speler bij ons met een ELO-overwicht. Tegenstander Frits Rietman koos opvallend genoeg voor een vergelijkbare openingsopzet als vorig jaar tegen Eelke Wiersma. En ook Mark bleek deze opzet net als Eelke goed aan te kunnen pakken. Vrijwel direkt daarna scoorde Christov de gelijkmaker. Vanuit de opening had hij de d-lijn volledig onder controle. Handig manoeuvrerend won hij vervolgens een kwaliteit, die hij korte tijd daarna weer terugofferde om een eenvoudig gewonnen toreneindspel in te gaan.
Toen kwam het wellicht beslissende moment in de wedstrijd. Ik hield mij met name bezig met de tijdnood bij Martin toen ik plotseling door Rudy bij het naastgelegen bord van Michiel werd getrokken. Michiel had met nog 20 seconden op de klok remise aangeboden gekregen en daar waren er nog ongeveer 15 van over toen ik moest aangeven of het vredesvoorstel aanvaard mocht worden of niet. De stelling was zo snel voor mij niet te beoordelen en ik had zelfs niet door hoeveel zetten er nog gespeeld moesten worden (het bleek achteraf nog 1 geforceerde zet te zijn). Dus ik liet mij door allerlei andere facetten beïnvloeden. De tegenstander, Jan Werle, is veel sterker, Michiel had de hele tijd in de verdediging gezeten en ik woog de stelling van Martin mee (minder maar mijn gevoel houdbaar). Dit leidde tot een akkoord en wellicht had ik beter niet akkoord kunnen gaan. Bij de analyse bleek er in elk geval nog slechts 1 van de 2 spelers kansen te hebben en dat was Michiel. Kortom een geweldig goed getimed voorstel van Werle.
De bij de nu bereikte 3½-3½ resterende partijen kenden allen het slot dat ik bij het akkoord gaan had ingeschat. Chiel had gekozen voor het spelen met een ongelijke materiaal verhouding toren en stuk tegen dame. Naarmate er steeds meer materiaal afging bleek deze materiaalverhouding toch niet gezond te zijn. Eelke had tegen Yge Visser al redelijk vroeg een pion gesnoept, was daarmee Yge steeds verder onder druk gaan zetten en stond na de tijdnoodfase in een toreneindspel met 2 plus (vrij)pionnen. Ook al was de techniek niet vlekkeloos, dit werd uiteraard niet meer uit handen gegeven.
Martin Roobol stond na de tijdnood een pion achter tegen Hoeksema, maar een actieve toren en het loperpaar zorgden er voor dat Hoeksema niets met dat extra kleinood kon ondernemen.
Eindstand 5-5 dus en we zijn Voerendaal nu op 1 en Apeldoorn op 2 bordpunten genaderd. Hopelijk worden de kansen van LSG 1 in de laatste twee ronden wel serieus genomen en kan er met een zo sterk mogelijk team nog voor gezorgd worden dat we in de meesterklasse blijven. Tegen Groningen hebben we in elk geval een uitgelezen mogelijkheid om naar plaats 7 te stijgen laten lopen.
| Groningen | LSG | 5 - 5 |
|---|---|---|
| Yge Visser | Eelke Wiersma | 0 - 1 |
| Ivan Sokolov | Tom Middelburg | 1 - 0 |
| Erik Hoeksema | Martin Roobol | ½ - ½ |
| Jan Werle | Michiel Bosman | ½ - ½ |
| Frits Rietman | Mark van der Werf | 0 - 1 |
| Daan Brandenburg | Chiel van Oosterom | 1 - 0 |
| Michael Riemens | Christov Kleijn | 0 - 1 |
| Tea Lanchava | Rudy van Wessel | 1 - 0 |
| Ruben Slagter | Jeroen Blokhuis | 0 - 1 |
| Iozefina Paulet | Joyce Fongers | 1 - 0 |
Aan het begin van het seizoen was het al bekend, handhaven in de meesterklasse ging een pittige opdracht worden. Onmogelijk was het echter niet. Na de dramatisch slechte prestatie tegen het toch echt niet al te sterk opgekomen HMC afgelopen zaterdag lijkt nu echter alleen nog een wonder voor handhaving te kunnen zorgen. Waar het precies mis ging tegen HMC is moeilijk te zeggen. Hoewel zeker niet iedereen de tegenstander kreeg waar op gehoopt dan wel gerekend was, leek de bordbezetting niet slecht uit te pakken voor de "onzen".
Ook op de borden ging het aanvankelijk best goed. Onze steun en toeverlaat in donkere tijden, topscorer Rudy, was weliswaar al snel in problemen geraakt, maar daar stonden weer goede stellingen bij Christov en Mark tegenover. De eerste twee uitslagen waren correcte remises van Tom en Michiel. Beiden speelden met zwart, dus ook dat leek nog geen punt van zorg.
De eerste twijfels begon ik te krijgen toen ik Chiel een wat optimistische aanval zag inzetten. Zijn dame vond ik op h5 wel erg buitenspel staan. Tegenstander Jasper Broekmeulen vond dat ook en maakte met een kwaliteitsoffer dankbaar en optimaal gebruik van de afwezigheid van die dame in de verdediging van Chiel. (1-2) Ik heb het idee dat ook bij Christov (jeugdig) optimisme van invloed is geweest op de uitslag. De problemen die hij Willem Muhren voor had geschoteld hadden Willem in behoorlijke tijdnood gebracht. In plaats van rustig de duimschroeven verder aandraaien koos Christov voor een offer. Vreemd genoeg maakte hij het daarmee zijn tegenstander alleen maar makkelijker. De uit te voeren zetten waren bijna voortdurend geforceerd, en vergden dus niet meer al te veel tijd. Toen Christov vervolgens zetherhaling uit de weg ging en Willem de tijdcontrole met succes haalde werd snel duidelijk dat Christov te ver gegaan was: 1-3.
Raoul en Rudy kopieerden min of meer hun bekeroptreden van afgelopen dinsdagavond. En dat was toch echt niet waar ik op gehoopt had. Rudy kwam tegen Jan Willem de Jong bijzonder slecht uit de opening, wist met veel moeite (lees: investering van tijd) de stelling nog lang overeind te houden, maar werd uiteindelijk met nog slechts een enkele minuut voor circa 20 zetten keihard weggetikt. Raoul miste tegen Michiel Abeln een opgelegde kans om een vol punt te scoren. Tot grote verbazing van omstanders en tegenstander (die na afloop zelfs vertelde een moment aan opgeven te hebben gedacht) miste Raoul de mogelijke torenwinst, waarna het drama compleet werd toen hij met het uitvoeren van de 40e zet de tijd overschreed.
Bij de tijdcontrole was de stand dus 1-5, en gezien de resterende stellingen was toen ook al duidelijk dat er niet meer dan een enkel persoonlijk succesje in zat. Dat succesje was zeker niet weggelegd voor Jeroen. Op bord zes was hij geconfronteerd met de op papier sterkste tegenstander, Erik van der Doel. Van begin af aan had Jeroen onder druk gestaan. Lang bleef hij vindingrijk in het vinden van verdedigingen, maar uiteindelijk ging hij toch onderuit.
Beter verging het Martin. Tegen Niels Ondersteijn had hij in de tijdnoodfase zijn betere stelling omgevormd naar een eindspel met een kwaliteit voorsprong. Dit technisch gewonnen eindspel werd vervolgens degelijk uitgetikt. (2-6) Mark was na zijn veelbelovende opening tegen de tweede grootmeester in het Bossche gezelschap, Aleksandar Berelovich, in het middenveld het spoor toch enigszins bijster geraakt. In een eindspel met twee pionnen achterstand bleef hij nog wel lang tegenspartelen, maar dat leverde uiteindelijk toch echt niets meer op.
Als laatste was Eelke bezig. Zijn talentvolle tegenstander Anish Giri, was al vroeg pionnen gaan offeren voor aktief spel en een versplinterde pionnenstructuur bij Eelke. Deze laatste verdedigde echter nauwkeurig en kon zo terecht komen in een eindspel met nog altijd een voorsprong. Waarschijnlijk zal er wel ergens winst in hebben gezeten, maar in de praktijk kwam Eelke toch net niet verder dan een puntendeling.
Een 2½-7½ nederlaag dus en LSG staat nu voor het eerst dit seizoen op een degradatieplaats. Met het resterende programma Groningen, Rotterdam en Apeldoorn zijn problemen nu wel heel erg groot geworden, maar als optimistische teamcaptain blijf ik toch nog steeds in een wonder en dus behoud geloven.
| LSG | HMC | 2½ - 7½ |
|---|---|---|
| Michiel Bosman | Geert van der Stricht | ½ - ½ |
| Mark van der Werf | Aleksandar Berelovich | 0 - 1 |
| Eelke Wiersma | Anish Giri | ½ - ½ |
| Martin Roobol | Niels Ondersteijn | 1 - 0 |
| Tom Middelburg | Paul Span | ½ - ½ |
| Jeroen Blokhuis | Erik van den Doel | 0 - 1 |
| Christov Kleijn | Willem Muhren | 0 - 1 |
| Rudy van Wessel | Jan - Willem de Jong | 0 - 1 |
| Raoul van Ketel | Michiel Abeln | 0 - 1 |
| Chiel van Oosterom | Jasper Broekmeulen | 0 - 1 |
Het bekerteam van Utrecht heeft zich in Leiden onder de laatste acht van het KNSB-bekertoernooi geschaard. Tegen LSG werd dinsdag een zwaarbevochten 2½ - 1½ zege geboekt. Het was een wedstrijd met wisselende kansen.
'Een typische bekerwedstrijd', meende teamcaptain Folkert-Jan Geertsma van LSG. 'Op een doordeweekse avond kunnen er de gekste dingen gebeuren en die gebeurden vanavond dan ook. Tsja, niemand weet van tevoren tegen wie en met welke kleur die speelt.'
Geertsma had een punt. Nadat Joost Michielsen met zwart Utrecht al snel op voorsprong had gezet door Rudy van Wessel te verslaan, leken de Domstedelingen een eenvoudige zege te boeken omdat Vincent Diepeveen tegen Raoul van Ketel ook duidelijk voordeel kreeg.
Maar in de tijdnoodfase keerden de kansen. Op bord 1 kwam Eelke Wiersma duidelijk gewonnen te staan tegen Pieter Nieuwenhuis terwijl Mark van der Werf langzaam maar zeker Menno Okkes steeds verder in het nauw dreef. En op bord vier gaf Diepeveen na een volkomen correct kwaliteitsoffer ineens een toren weg waardoor hij totaal verloren kwam te staan. LSG leek met 3-1 te gaan winnen.
'Ja vreselijk, want toen deed Van Ketel het een zet voor het einde weer helemaal fout. Tijdnood, he, vreselijke tijdnood', stelde een opgeluchte Diepeveen vast aan de bar. De witspeler liet zich het buitenkansje niet ontgaan en zette zijn tegenstander pardoes mat op b6.
Van der Werf won wel voor LSG maar Wiersma liet Nieuwenhuis glippen waardoor Utrecht het beslissende halfje uit het vuur sleepte. 'Het dame-eindspel waar ik na afwikkelde was ondanks een pluspion remise', aldus Wiersma. 'Hij kon geforceerd een stuk winnen of mat geven', zo had Nieuwenhuis het beter gezien.
Diagram: Kg2, Db2, Te8, Lh6, g3, h2; Kf7, Dd6, Pc4, g6.
1. Db7+ (wit kon zijn toren meer niet redden) 1... Kxe8 - nu staat het in stukken gelijk - 2. Dc8+! Dd8 (2... Kf7 3. Dxc4+; 2.. Ke7 3. Lg5+) 3. De6+ De7 (of 3... Kf8 4. Lh6 mat) 4. Dxc4 (dekt veld e2) en wit wint. Een mooi toeval dat de fotograaf precies op het cruciale moment in de partij afdrukte. Wiersma speelde 2. Lf4? waarna de partij in remise verzandde.
| LSG | Utrecht | 1½ - 2½ |
|---|---|---|
| Eelke Wiersma | Pieter Nieuwenhuis | ½ - ½ |
| Mark van der Werf | Menno Okkes | 1 - 0 |
| Rudy van Wessel | Joost Michielsen | 0 - 1 |
| Raoul van Ketel | Vincent Diepeveen | 0 - 1 |
In de achtste finales van de beker waren er nog geen verrassingen te noteren. Bij de laatste acht zitten verder al HSG, Paul Keres, SO Rotterdam, Dr.Max Euwe en De Eenhoorn. HWP/Sas van Gent - DSC Delft en Eindhoven - Stukkenjagers moeten nog gespeeld worden.
Nee, na de nederlaag tegen Utrecht ben ik niet ondergedoken en ik schaam me ook niet voor het verlies. De reden voor het lang uitblijven van dit verslag is simpel, ik heb aan andere dingen (helpen bij de verhuizing van Edwin, skiën met wat buren, lekker uit eten gaan, etc.) voorrang gegeven, er vanuit gaande dat jullie, de lezers, toch niet om een verslag van een nederlaag zaten te springen. Maar om de geschiedschrijving van LSG 1 vooral volledig te houden dan nu, enkele dagen na de wedstrijd, toch nog een verslag.
Schaakclubs hebben tegenwoordig steeds meer moeite hun competitiewedstrijden in de aan het begin van het seizoen beoogde ruimte te kunnen verspelen. Utrecht bleek daar geen uitzondering op. Er werd uitgeweken naar De Prinsenhof, waar het eerste samen met LSG 4 en 5 een massakamp ging spelen tegen respectievelijk Utrecht 1, 3 en 4. Het vinden van de afwijkende locatie was geen probleem. Christov arriveerde weliswaar te laat, maar dat was veroorzaakt door een treinstoring en bleef zonder gevolgen.
LSG en Utrecht hebben beide een naam hoog te houden als het gaat om het switchen in bordvolgordes van de spelers. Dit had tot gevolg dat o.a. het topduel tussen Eelke en Robin Swinkels nu op bord 7 werd verspeeld!
De eerste twee remises waren al na minder dan twee uur spelen een feit. Tom koos tegen de sterke Martijn Dambacher voor een eeuwig schaak en Edwin was naar eigen zeggen toch wat te veel vermoeid na een week klussen in zijn nieuwe huis. Tegenstander Thomas Willemze was gezien zijn stelling allang blij met een puntendeling.
De 1-1 stand bleef tot en met de tijdcontrole gehandhaafd, het evenwicht op de borden werd hier en daar wel al verbroken. Zo kwam Michiel bijzonder slecht en met een pion minder uit de opening tegen de feitelijke Utrechtse kopman Sprenger, kwam ook Eelke een pion achter en koos Chiel voor "vissen in troebel water" met een speculatief dameoffer, dat door tegenstander Joost Michielsen echter niet werd aangenomen.
Gedurende de tijdnoodfase werd veel duidelijk, en dat was bepaald niet in het voordeel van "de onzen". Rudy doet tegenwoordig behoorlijk veel aan de openingsstudie en had ook nog eens een 100-procentscore te verdedigen. Dit bracht hem tegen Jeroen Willemze optimaal gemotiveerd achter het bord. De opperste concentratie bracht hem niet alleen een boeiende en waarschijnlijk ook betere stelling, maar ook een stevige tijdnood. En weer kreeg Rudy het voor elkaar beide klokken tegelijk aan het lopen te krijgen. Kostbare seconden gingen verloren, maar gelukkig bleef de schade beperkt tot een pas veel later overeengekomen remise.
Een halfje werd ook gescoord door Jeroen. Tegen Menno Okkes stond al na 20 zetten een nagenoeg gelijkstaand paardeindspel op het bord. De heren probeerden nog wel wat, maar kort na de tijdcontrole werden de winstpogingen toch gestaakt. Christov kreeg tegen Alexander van Beek niet al te veel aanknopingspunten. Uiteindelijk moest hij zelfs nog een beetje oppassen, maar in een eindspel met ongelijke lopers was toch niet echt veel aan de hand en dus ook hier remise.
Bij de 2-2 stand verbrak Michiel het evenwicht, helaas in negatieve zin. Na de slechte opening volgde in de tijdnood tegen Sprenger nog een fout. Michiel bleef voor de vorm nog even tegenspartelen, maar er was geen redden meer aan. Chiel was nadat Joost Michielsen het dame-offer niet had geaccepteerd aanvankelijk in een kansrijke stelling terecht gekomen. Een wat ongelukkige opstelling van zijn loper deed de kansen op het ontlopen van een puntendeling echter fors slinken. Op mijn verzoek bleef Chiel nog even doorspelen, maar de remise bleef onontkoombaar.
Voordat Utrecht nog een duidelijke zege uit kon lopen kwam ook Martin, tegen Kodentsov, tot remise. In deze partij werd echt tot de laatste pion van het bord was doorgestreden! Het laatste woord was dus aan Utrecht. Mark, tegen Jelmer Jens, en Eelke, tegen Robin Swinkels, zijn vaak de spelers waar LSG het van moet hebben. In het bijzonder Mark leek ook afgelopen zaterdag lang het beste van het spel te hebben, maar hij kwam niet door de taaie verdediging heen en werd vervolgens hard weg gecounterd. Eelke kwam aanvankelijk een pion achter, kreeg het kleinood weer terug en leek toen even het betere spel te hebben. Een alles of niets poging leverde uiteindelijk niets op.
Een 6½ - 3½ nederlaag dus en als ik de geluiden in de schaakwereld zo hoor, gelooft bijna niemand meer in het ontlopen van degradatie. Aan de spelers van het eerste de eer om te bewijzen dat al die zogenaamde schaakkenners er helemaal niets van begrijpen. Ik stel voor dat we keihard terug gaan komen met om te beginnen een zege op HMC begin maart!
Het was voor aanvang van de vierde ronde al bekend. Zaterdag 13 december was ook een speeldag voor de Bundesliga. ESGOO met meerdere spelers uitkomend in die Duitse competitie zou daar wel eens last van kunnen hebben. Die verwachting kwam volledig uit. Feygin, Saltaev en Richter waren de afwezigen. LSG had nu ineens een rating-overwicht en begon de wedstrijd dus als favoriet. We hebben die favorietenrol echter niet waar kunnen maken.
In de eerste paar uur ging er al het nodige mis. Vanaf het vijfde bord van LSG 4, waar ik plotseling in moest vallen, had ik een goed uitzicht op de spelers en ik zag op meerdere gezichten al snel wat moeilijke blikken.
Als eerste was Edwin klaar. Toen ik naar hem toeliep was zijn eerste opmerking iets in de trant van "Dit was mijn laatste wedstrijd voor het eerste dit seizoen, afschuwelijk wat een blunder, geef ik zo maar een kwaliteit weg in gewonnen stelling". Even vreesde ik dat hij zelfs had verloren, maar de grove fout tegen Rafael Fridman had "gelukkig" slechts een halfje gekost. En gelukkig kwam later op de dag ook weer regelmatig een lach op het gezicht van Edwin. In februari wanneer de vijfde ronde gespeeld gaat worden zal hij wel weer helemaal de oude zijn.
Eerder bleek er ook al iets mis gegaan te zijn bij Michiel tegen Jaap Vogel. Michiel gaf mij na afloop in elk geval aan dat hij al in een vroeg stadium met a6 een pion voor had kunnen blijven staan. Nu werd er al snel veel afgeruild en bleef er een stelling zonder winstkansen over. De derde puntendeling kwam op naam van Christov. Hij had de gehele verdediging rond de koning van Jaap de Jager weggeblazen, maar zag geen winstweg. Nadere analyse zal moeten uitwijzen of die er wel is geweest.
In de fase rond de tijdcontrole keerden de kansen onverwacht. Martin won in de tijdnoodfase tegen Peter Bolwerk het nodige materiaal en op zet 41 werd dan ook direct opgegeven. De voorsprong werd een enkele minuut later zelfs nog vergroot. Onze topscorer Rudy (nu 4 uit 4!) had op het bord geen echte kansen verkregen tegen Paul Bierenbroodspot, maar het punt werd wel binnengehaald: nog voor dat zet 40 kon worden uitgevoerd werd de tijd overschreden.
De kansen waren daardoor volledig gekeerd. 3½ - 1½ Voor, twee zeer slechte stellingen, maar ook op twee borden een pluspion en dan nog een bord met een klein plusje. Kortom 5 - 5 leek in elk geval binnen en er kon met reden op meer gehoopt worden.
Dat meer werd helaas toch niet gehaald. Tom had in het middenspel een pion ingeleverd tegen Sarah Hoolt. Geruime tijd wist Tom nog overeind te blijven, maar oprukkende pionnen op f-, g- en h-lijn werden hem uiteindelijk toch noodlottig. Eelke had tegen Frank Kroeze in de opening een pion geofferd, ongetwijfeld er van uitgaande dat dit tijdelijk zou zijn. Maar de pion stond hij in het eindspel nog altijd achter. Het kleinood werd met rustig manoeuvreren uiteindelijk door de teamcaptain van ESGOO verzilverd: 3½ - 3½
En de kansen voor LSG ? Tsja die bleken toch wel erg minimaal. Chiel heeft het tegen Thomas Fiebig lang geprobeerd in een toreneindspel met pluspion, maar toen het notatiebiljet vol was, was er ook echt geen kans meer over, 4-4. Jeroen had toen zijn pluspion tegen Michael Müller al lang ingeleverd en kwam zelfs nog in een toreneindspel met pion minder terecht. Gelukkig bleef de schade verder beperkt : 4½ - 4½. Het plusje van Mark tegen Oscar Lemmers tenslotte was simpelweg echt te klein.
Eindstand: 5-5 dus, en hoewel er nu een zevende plek op de ranglijst wordt ingenomen zijn er toch wel wat zorgen. Het resterende programma bestaat namelijk uitsluitend uit sterkere tegenstanders. Maar in het recente verleden is gebleken dat LSG dan nog wel eens op z'n best speelt. Ik heb er dus nog altijd vertrouwen in!
| LSG | ESGOO | 5 - 5 |
|---|---|---|
| Mark van der Werf | Oscar Lemmers | ½ - ½ |
| Eelke Wiersma | Frank Kroeze | 0 - 1 |
| Michiel Bosman | Jaap Vogel | ½ - ½ |
| Tom Middelburg | Sarah Hoolt | 0 - 1 |
| Rudy van Wessel | Paul Bierenbroodspot | 1 - 0 |
| Martin Roobol | Peter Bolwerk | 1 - 0 |
| Chiel van Oosterom | Thomas Fiebig | ½ - ½ |
| Edwin van Haastert | Rafael Fridman | ½ - ½ |
| Christov Kleijn | Jaap de Jager | ½ - ½ |
| Jeroen Blokhuis | Michael Müller | ½ - ½ |
De eerste bekerwedstrijd van dit seizoen was weer een hele ervaring. Al aan het begin van het seizoen was bekend dat de eerste tegenstander het aloude VAS was. Eind november had ik echter nog steeds geen contact gehad met de teamleider en dat terwijl de wedstrijd officieel wel voor 15 december gespeeld zou moeten worden.
Op 1 december kwam er dan toch een teken van leven. VAS had grote zaalproblemen gekend, maar had met ingang van 4 december de beschikking over een nieuwe zaal (helaas voor VAS wel in een geheel ander deel van Amsterdam) en het voorstel was om op 11 december te gaan spelen.
Een rondje langs de mogelijke spelers gaf het gebruikelijke beeld voor doordeweekse wedstrijden: overvolle agenda's, drukke werkzaamheden, etc. Kortom lastig een viertal te formeren, maar het lukte uiteindelijk wel.
Met Eelke, Chiel, Rudy en Raoul was ik om 20:00 uur present in het Cygnus Gymnasium in Amsterdam om de club met de rijke historie te bestrijden... De zaal zag er best uit (de bekerwedstrijd zou plaats vinden op het "podium") waarbij van tevoren was gewaarschuwd voor rumoer tijdens het eerste half uur door de dan nog aanwezige jeugd. Het rumoer bleef uiteindelijk de gehele avond ( in de zaal bevond zich ook de bar waar de nodige gesprekken plaats vonden, op de clubavond bleek het gebruikelijk dat men mobieltjes aan had staan en gebruikte, bij analyses in de zaal werd gewoon hardop gediscussieerd, etc.), maar ik heb het idee dat ik mij daar soms meer aan ergerde dan de spelers.
Verrassend was vooral de opstelling van VAS, met slechts twee spelers van het eerste (en dan ook niet de sterkste twee), een speler uit het het tweede en een volslagen onbekende. Na afloop ben ik er achter gekomen dat de onbekende een speler uit VAS 4 is met een rating van 1848. Het leek er dus op dat VAS de strijd al gelijk had opgegeven, maar niets was minder waar. Uiteindelijk was bijna de volle vier uur nodig om tot winst te komen.
Als eerste was Eelke klaar. Hij speelde tegen één van de twee voor mij bekende spelers, Köhler. Het werd een behoorlijk wilde partij, waarbij ik niet zeker weet of alles volledig correct was, maar effectief was het wel. De aanvankelijk geofferde pionnen werden op een gegeven moment teruggewonnen en toen de investering vervolgens ook nog een kwaliteit opleverde staakte Köhler de strijd.
Onze voorzitter, Rudy, speelde op het derde bord tegen de andere voor mij bekende speler. Dat de naam Van Steenis bij onze voorzitter niet direct allerlei bellen deed afgaan was eigenlijk wel een teleurstelling, Van Steenis is een bekende naam in de LSG-historie, en deze Joost van Steenis was in de jaren '60 nog lid geweest. (Rudy, voor straf de volgende opdracht: welke oud LSG-1-speler had zijn roots bij VAS?)
Na afloop gaf Rudy aan dat de partij eigenlijk al kort na de opening met de zet Pxe6 beslist was. En ja daar heeft hij een punt, wit had alles (loperpaar, ruimte, betere pionnenstructuur, etc) en zwart eigenlijk niets. Maar ik zag nog niet direct de winst en Rudy volgens mij ook niet gezien de ruim 3 uur en vele zetten die hij vervolgens nodig had om het punt ook echt te incasseren. Of was dit alleen maar om zo lang mogelijk te genieten van het langzaam wurgen?
Langzaam naar een nederlaag schuiven was ook wat Raoul deed met zijn onbekende tegenstander, Jaap Jung, Aanvankelijk had Raoul alleen wat ruimtevoordeel in ruil voor een forse tijdsinvestering, Maar toen de bedenktijd bij de tegenstander ook slonk, werd met name in de uitvluggerfase, het krachtsverschil toch ineens duidelijk.
Even voor twaalf uur was daarmee de winst binnen en kon Eelke zich naar het station spoeden om nog net de laatste trein richting Hilversum te pakken. Hij miste daardoor de overgave van Chiel, die in de ambiance duidelijk wat inspiratie miste. Op de terugweg gaf hij aan komende zaterdag tegen ESGOO er weer vol tegen aan te zullen gaan. Ik verwacht dan dus weer een vol punt!
| VAS | LSG | 1 - 3 |
|---|---|---|
| Aron Köhler | Eelke Wiersma | 0 - 1 |
| Victor Hendriks | Chiel van Oosterom | 1 - 0 |
| Joost van Steenis | Rudy van Wessel | 0 - 1 |
| Jaap Jung | Raoul van Ketel | 0 - 1 |
Volkomen onverwacht heeft LSG in Zuid-Limburg tegen Voerendaal een bijzonder slechte wedstrijd gespeeld. Wat daarvan de oorzaak is geweest, ik weet het niet. Het aanvangstijdstip, 12:00 uur is LSG toch gewend. Het spelen als sardine in een veel te klein blikje (het was bijna niet te doen om tussen de spelers door te lopen) is ook niet geheel vreemd. Nieuw was wel het bijna geheel negeren van de teamcaptain (alleen de onafhankelijke wedstrijdleider stelde zich even voor), maar dat hebben de spelers volgens mij niet eens gemerkt.
Door de tactische opstellingen van beide ploegen was het wel zo dat meerdere spelers te maken kregen met tegenstanders waar ze niet direct op zaten te wachten. Maar dat ging ook op voor Voerendaal waar de twee spelers die, naar eigen zeggen, geconfronteerd werden met een tegenstander die ze liever wilden vermijden overigens wel tot winst kwamen.
Het ging afgelopen zaterdag trouwens al snel mis. Tom kwam slecht uit de opening tegen Schebler en werd in minder dan twee uur van het bord gespeeld. Op het moment van zijn overgave was de hoop op een goed resultaat bij Jeroen ook al lang vervlogen. Met zijn stukken aan de onderste rij gekluisterd kon hij alleen maar afwachten of Tereick wel of niet tot een doorslaande aanval zou komen. Het werd wel en dus 2-0. De eerste tegenvaller kregen we te verwerken op het bord van Christov. Hij kwam goed uit de opening, maar toen hij wat over het hoofd zag sloeg Haurath met een sterk loperpaar ook gelijk hard toe, 3 - 0. En dat na slechts drie uur spelen.
Gelukkig waren er op dat moment ook nog een paar lichtpuntjes. Mark werd geconfronteerd met een op bord twee opgeofferde Temmink. Veel problemen met het incasseren van het punt had Mark niet. Het tweede punt zat er toen ook al aan te komen. Een goede stelling, materiaalvoorsprong en veel meer bedenktijd zouden Chiel toch zeker een punt opleveren tegen Wantolo. In plaats van een punt werd het echter een drama. Met het doorschuiven van een pion naar e7 kreeg Ivo de mogelijkheid na een torenoffer de dame actief te krijgen. Als Chiel dit gezien heeft (ik heb het hem niet meer durven vragen) zal hij waarschijnlijk gedacht hebben uit de schaakjes weg te lopen. Dat kon hij echter niet en erger nog: het was zelfs geen eeuwig schaak (wat Ivo heel even heeft gedacht) het werd gewoon mat. Zodoende 4 - 1 i.p.v. 3 - 2 en gezien de resterende stellingen werd het in eens een zo goed als onmogelijke opdracht om tot een positief teamresultaat te komen.
De enige LSG'er die zich op dat moment nog echt vermaakte was Rudy. Zijn aanval tegen Christian Braun had al drie pionnen opgeleverd en bleef gewoon doorlopen omdat hij meer materiaalwinst niet nodig achtte. Toen mat onvermijdelijk was staakte Braun de strijd.: 4 - 2
Edwin was op dat moment al in een alles-of-niets-strijd tegen Sielecki beland. Het werd niets toen hij in een matnet verstrikt raakte : 5 - 2. Een meevaller was er vervolgens nog bij Eelke. Hij had bijna de gehele middag problemen gehad en was ook een pion achter gekomen. Toen Driessens eerst zijn loper buitenspel plaatste en vervolgens een veel te optimistische opmars van zijn g-pion koos, kreeg Eelke toch nog een counterkans die hij onmiddellijk benutte : 5 - 3.
Meer meevallers kwamen er echter niet. Michiel had tegen Orlov de hele partij weinig bewegingsruimte, maar de stelling bleef lang overeind. Na dame-afruil zag Orlov kans de stelling risicoloos met een venijnig loperzetje op te blazen: 6 - 3 en dus beide matchpunten naar Voerendaal. De eindstand werd 6½ - 3½. In de partij van Martin tegen Caessens werd het evenwicht eigenlijk nooit verbroken.
Over drie weken, tegen ESGOO zal er toch echt veel beter gespeeld moeten worden, willen we enige kans maken.
| Voerendaal | LSG | 6½ - 3½ |
|---|---|---|
| Ivo Wantola | Chiel van Oosterom | 1 - 0 |
| Henk Temmink | Mark van der Werf | 0 - 1 |
| Andrei Orlov | Michiel Bosman | 1 - 0 |
| Christian Braun | Rudy van Wessel | 0 - 1 |
| Daniel Hausrath | Christov Kleijn | 1 - 0 |
| Gerhard Schleber | Tom Middelburg | 1 - 0 |
| Patrick Driessens | Eelke Wiersma | 0 - 1 |
| Benjamin Tereick | Jeroen Blokhuis | 1 - 0 |
| Cristof Sielecki | Edwin van Haastert | 1 - 0 |
| Rob Caessens | Martin Roobol | ½ - ½ |
LSG heeft het HSG ook dit seizoen weer bijzonder lastig gemaakt, maar opnieuw bleef beloning in de vorm van een of twee matchpunten uit : 4½-5½. De individuele resultaten vormden wel aanleiding tot een bizarre conclusie: van het Olympiade team kan LSG nog wel winnen, maar HSG is toch nog net een maatje te groot.
Nog voordat ik als last minute invaller bij LSG 2 aan de bak mocht hadden we de eerste opsteker al te pakken. Rudy won al na tien zetten een kwaliteit tegen Dennis de Vreugt. Rudy moest vervolgens nog wel geruime tijd voor het punt vechten, maar echt in gevaar kwam hij uiteraard niet meer. Voordat onze voorzitter het punt incasseerde ging het nog behoorlijk mis op wat andere borden.
Invaller Chris Roosendaal leverde in tijdnood een kwaliteit in en was vervolgens kansloos. Ook bij Martin ging het volledig mis toen de bedenktijd steeds geringer werd. Twee binnendringende torens waren uiteindelijk niet te stuiten (0 - 2). Michiel en Jan Smeets namen in hun onderlinge treffen weinig risico's. Na een afwikkeling naar een gelijkstaand toreneindspel werd tot remise besloten.
Edwin had eigenlijk de verkeerde kleur tegen de verkeerde tegenstander, zwart tegen Wouter Spoelman..De kans op opnieuw de schoonheidsprijs was dan ook op voorhand gering. Uiteindelijk bleken de dame en loper van Spoelman toch beduidend krachtiger dan de toren en het loperpaar die Edwin tot zijn beschikking had. De tussenstand was daarmee ½ - 3½, maar op alle nog resterende borden was de stelling gelijk dan wel in het voordeel van LSG, er was dan ook nog altijd een stunt(je) mogelijk.
Rudy mocht als eerste iets terug doen. Hij ontweek na zijn kwaliteitswinst behendig alle valstrikken en haalde het punt op zet 40 binnen. De tijdcontrole werd bereikt met een 2 - 4 stand. De compensatie die Eelke had voor zijn pion achterstand tegen Ruud Janssen was ruimschoots voldoende voor remise.
Bij de partij tussen Mark en Friso Nijboer waren in de tijdnood de dames van beide spelers de koningsveste binnengedrongen. Remise door eeuwig schaak was hier vervolgens het logische gevolg van. 2½ - 4½. Tom had tegen Daniel Stellwagen een klein voordeel, voldoende voor winst was het echter niet. In een ongelijke loper eindspel werd uiteindelijk toch maar tot remise besloten. Stand: 3 - 5.
Chiel had voortdurend zeer goed spel tegen Erwin l'Ami. Bij de analyse zou later blijken dat hij ook vrijwel zeker een winst gemist heeft. In de praktijk bleef er na een afwikkeling naar een toreneindspel te weinig voor een winst over. Een stunt in teamverband was daarmee (3½ - 5½) helaas onmogelijk geworden. Een individuele stunt kon nog wel.en die kwam op naam van Christov. Hij had zich samen met Chiel uitstekend op de partij tegen Loek van Wely voorbereid. Een leuke slotcombinatie betekende voor Christov de eerste zege op een 2600+ grootmeester.
LSG - Olympiade team (Loek, Erwin, Daniel en Jan): 2½-1½
LSG - HSG: 4½ - 5½.
Ik hoop wel dat die Olympiade-jongens iets van Christov, Chiel, Tom en Michiel hebben geleerd. :)
| LSG | HSG 1 | 4½ - 5½ |
|---|---|---|
| Christov Kleijn | Loek van Wely | 1 - 0 |
| Chiel van Oosterom | Erwin l'Ami | ½ - ½ |
| Eelke Wiersma | Ruud Janssen | ½ - ½ |
| Tom Middelburg | Daniel Stellwagen | ½ - ½ |
| Michiel Bosman | Jan Smeets | ½ - ½ |
| Mark van der Werf | Friso Nijboer | ½ - ½ |
| Edwin van Haastert | Wouter Spoelman | 0 - 1 |
| Rudy van Wessel | Dennis de Vreugt | 1 - 0 |
| Chris Roosendaal | Henk Vedder | 0 - 1 |
| Martin Roobol | Jop Delemarre | 0 - 1 |
Ruim een maand lang mag LSG zich koploper in de meesterklasse noemen, zo lang duurt het namelijk tot het moment waarop HSG ons ongetwijfeld weer tot de orde zal roepen. Maar goed, tegen degradatiekandidaat BSG werd in elk geval optimaal gepresteerd, niet alleen werden de matchpunten gepakt, ook werd er gelijk aan het scoren van bordpunten gewerkt : 8-2.
In het uur voorafgaand aan de wedstrijd liep het allemaal nog niet zo soepel. Zo zag Tom zijn creditcard ingeslikt door een parkeerautomaat en kwam Martin op de A27 in een file terecht, maar hij had drie kwartier speling ingebouwd en kwam daardoor (anders dan Chuchelov bij HSG) nog op tijd de zaal binnen.
Eenmaal achter de borden liep het allemaal veel beter. Met name in het vierde uur werden de verschillen in sterkte tot uitdrukking gebracht. Christov kwam als eerste tot winst. Nadat hij en zijn tegenstander Ton van der Heijden voor de lange rochade hadden gekozen was het verschil al zichtbaar. De koning van Christov stond veilig, die van Ton niet. Het leverde uiteindelijk een dame-eindspel met pluspion op, waarbij Christov liet zien dat hij de techniek in dat soort eindspellen inmiddels veel beter beheerst.
Eelke had zich wel voorbereid op Leon Pliester, maar werd toch volledig verrast door diens openingskeuze. Het bracht hem geen moment in de problemen, maar meer dan een remise zat er ook niet in. De voorbereiding van Edwin bleek nog minder waarde te hebben. Hij werd geconfronteerd met een op het eerste bord 'opgeofferde' Lennart Ootes. Na een zeer rustige opening, maakte Edwin de partij nog onverwacht snel uit met een stukoffer. Een loper was er op dat moment ook al geofferd door invaller Raoul tegen Jesper de Groote. Direct na de partij merkte Raoul nog op dat hij in de jaren dat hij basisspeler in het eerste was, nooit zo soepel had gewonnen.
Minder soepel liep het voor Tom en Mark, alhoewel er voor Mark zeker meer dan de uiteindelijke puntendeling in heeft gezeten. De bij BSG debuterende Vincent Rothuis offerde tegen hem een pion om met de toren binnen te komen. Dat plan lukte, maar de witte toren stond vervolgens wel volkomen buitenspel op h8. In de tijdnoodfase koos Mark helaas voor een verkeerd plan waardoor het al bijna getelde punt, uiteindelijk toch maar een halfje werd. Meer dan een halfje heeft er voor Tom tegen Lars Ootes niet ingezeten. Een pionoffer lever hem een wel wat druk op de koningsvleugel op, maar een winnende aanval kon zeker niet worden ingezet.
Bij de 4½-1½ stand mocht voorzitter Rudy de wedstrijd definitief beslissen. Een voor hem onbekende damezet in de opening bracht hem zeker niet in paniek. Voor de ingeleverde pion werd langdurig initiatief verkregen. Een sterk loperpaar en een door lopende pion brachten de beslissing. Initiatief was ook het belangrijkste bij de partij van Chiel tegen Ewoud de Groote. Ook Chiel verkreeg dat initiatief met een pionoffer. De verkregen druk op de f-lijn leverde na lange tijd een kwaliteit op, waarna Chiel de partij nog net voor de tijdcontrole winnend afsloot.
Martin was als enige LSG-er behoorlijk in de problemen gekomen. Een fraaie Houdini-act in tijdnood deed de kansen tegen Henk van der Poel toch nog keren. Met wat medewerking werd zelfs nog een vol punt binnengehaald. Meewerken was wel laatste wat Hans Ree van plan was tegen Michiel. Of de partij desondanks niet toch te winnen was voor Michiel zal uit de analyses moeten blijken.
De start is dit seizoen dus zonder meer goed te noemen. Hopelijk kunnen we dit tegen, maar in elk geval na, de wedstrijd tegen HSG op 1 november een goed vervolg geven.
In oktober staat nu eerst nog een 'trainingskamp' in Griekenland, het Europese Club kampioenschap, op het programma.
| BSG | LSG 1 | 2 - 8 |
|---|---|---|
| Lennart Ootes | Edwin van Haastert | 0 - 1 |
| Vincent Rothuis | Mark van der Werf | ½ - ½ |
| Leon Pliester | Eelke Wiersma | ½ - ½ |
| Hans Ree | Michiel Bosman | ½ - ½ |
| Lars Ootes | Tom Middelburg | ½ - ½ |
| Ewoud de Groote | Chiel van Oosterom | 0 - 1 |
| Ton van der Heijden | Christov Kleijn | 0 - 1 |
| Henk van der Poel | Martin Roobol | 0 - 1 |
| Jesper de Groote | Raoul van Ketel | 0 - 1 |
| Coen van der Heijden | Rudy van Wessel | 0 - 1 |