| Klasse 1A | Mp | Bp | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | |
| 1. | SMB | 13 | 48½ | x | 5 | 4 | 5½ | 6 | 3 | 6 | 7 | 6½ | 5½ |
| 2. | De Eenhoorn | 12 | 49½ | 5 | x | 6 | 4½ | 6 | 5 | 5 | 5 | 6 | 7 |
| 3. | Caïssa | 11 | 52½ | 6 | 4 | x | 5 | 6½ | 3½ | 9½ | 4 | 6 | 8 |
| 4. | De Wijker Toren | 11 | 44½ | 4½ | 5½ | 5 | x | 3 | 6 | 6½ | 5½ | 1½ | 7 |
| 5. | Philidor 1847 | 10 | 51 | 4 | 4 | 3½ | 7 | x | 7½ | 6½ | 6½ | 4½ | 7½ |
| 6. | Zukertort Amstelveen | 9 | 45 | 7 | 5 | 6½ | 4 | 2½ | x | 4½ | 3½ | 6 | 6 |
| 7. | Paul Keres | 9 | 39½ | 4 | 5 | 0½ | 3½ | 3½ | 5½ | x | 6 | 6 | 5½ |
| 8. | LSG 2 | 8 | 43 | 3 | 5 | 6 | 4½ | 3½ | 6½ | 4 | x | 5½ | 5 |
| 9. | Apeldoorn 2 | 6 | 44 | 3½ | 4 | 4 | 8½ | 5½ | 4 | 4 | 4½ | x | 6 |
| 10. | VAS | 1 | 32½ | 4½ | 3 | 2 | 3 | 2½ | 4 | 4½ | 5 | 4 | x |
Hiep, hiep, hoeraa! Gelukkig zijn wij net niet gedegradeerd! Net als het eerste zijn wij de dans ontsprongen. Er was best enig geluk bij nodig. Wij hebben een paar eindspelen gewonnen, die objectief gezien niet gewonnen waren. In het begin van de competitie hebben wij een aantal malen pech gehad. De laatste wedstrijden was het geluk aan onze kant. Van Rudy van Wessel, die optrad als "non playing captain", heb ik een prachtig overzicht gekregen, waarin het verloop van de wedstrijd schematisch werd weergegeven. Dankzij dit schema en het partijmateriaal kan ik het verloop van de wedstrijd redelijk goed reconstrueren.
Het was een heel spannende wedstrijd. Beide teams speelden met één invaller. De tegenstanders kwamen gemiddeld beter uit de opening, daarna ging het redelijk gelijk op. Om vijf uur stonden wij één punt achter, maar beter aan drie borden.
De gelukkige vader Stefan had weinig geslapen. Desondanks had hij om vier uur al gewonnen. Hij speelde een Najdorf met zwart. Wit had lang gerokeerd, zwart kort. Zijn aanval was veel sneller en effectiever. (1-0)
Ik zat op bord drie tussen onze twee andere Caro-Kann spelers. Zij speelden beide de variant met slaan op e4 en vervolgens Lf5. Sven rokeerde kort, Ik Oei rokeerde lang. De stelling van Sven beviel me beter. Ik kreeg een lastige aanval over zich heen en had een passieve stelling. Beide spelers gingen in de tijdnood ten onder. Zij hadden hun tijd wellicht beter kunnen verdelen. Ik heeft nog een moedig kwaliteitsoffer geprobeerd, maar dit werd keurig weerlegd. (1-2)
Luc speelde zijn laatste partij voor LSG. Voor zijn werk is hij naar Hengelo verhuisd. Hij speelde met zwart de doorschuifvariant van het Frans met b6. Om de een of andere reden ruilde hij zijn loper van de witte velden niet, toen hij de kans had. Wellicht vond hij de loper belangrijk voor de verdeding, want hij rokeerde lang. Lang ging de strijd gelijk op. Op het laatst heeft hij misschien iets beter gestaan, maar het werd remise. (1½-2½)
Michiel speelde een Siciliaan met wit. Zijn stelling was bijna de hele partij iets beter voor hem. Hij won het eindspel soepel. Alleen ben ik bang, dat zwart het niet al te best speelde. Als zwart snel een vrijpion had gemaakt, was dit een verre vrijpion geweest. Het eindspel was dan waarschijnlijk in het voordeel van zwart uitgevallen. Zwart miste dit, terwijl Michiel verreweg de minste tijd had. (2½-2½)
Albert overleefde de tijdscontrole ook niet. Hij speelde Konings-Indisch met zwart. Wit zette hem sterk onder druk op de damevleugel. Hij offerde een pion in het centrum om aktief te kunnen worden. Wit pareerde deze poging goed, en roofde later nog een paar pionnen. (2½-3½)
Ik (Léon) speelde met wit een soort Damegambiet met vroeg b6, en verkreeg een klein positioneel voordeel. Na het omspelen van mijn dame naar de koningsvleugel, was ik dit voordeel bijna kwijt. Nadat zwart zijn dubbelpion kon ruilen, stond hij zelfs beter. De tegenstander bood een paar zetten later remise aan, maar zijn voordeel was al weer verdwenen. Na enige tijd rondkijken speelde ik door, en de tegenstander kwam in tijdnood. Ik voerde een winnende combinatie uit. Helaas had ik nog maar anderhalve minuut. Mijn intuïtie vertelde me, dat Td1 zou moeten winnen, maar ik zag de clou niet. Toch maar Te6, een zet die mij eigenlijk niet beviel. Na nog enige tijd doormodderen werd het remise. (3-4)
Onze invaller Arthur Pijpers kreeg met wit een klein voordeel tegen een Siciliaan. Dit voordeel heeft hij lange tijd vastgehouden, maar het eindspel met één pion meer was remise. Hij wist zijn tegenstander echter handig in de war te maken, en we stonden gelijk! (4-4)
Raoul speelde tegen de enige invaller van onze tegenstanders. Op zet acht kon hij een pion winnen, maar miste de combinatie. Lange tijd stond hij iets beter tot gelijk, maar hij hield het spannend, en was de laatste die het punt binnenhaalde. Hij had uiteindelijk toren en loper tegen toren en paard. Zijn stukken domineerden de stelling. Om los te komen probeerde zwart g5, maar dit kostte de pion, en uiteindelijk de partij. (5-4)
Toch niet gedegradeerd, maar het heeft niet veel gescheeld!
De partijen van Apeldoorn 2 - LSG 2: naspelen en als PGN downloaden.
SMB is in klasse 1A kampioen geworden. Homburg Apeldoorn 2 en VAS zijn gedegradeerd.
| LSG 2 | Apeldoorn 2 | 5½ - 4½ |
|---|---|---|
| Michiel van Wissen | Sjef Rijnaarts | 1 - 0 |
| Sven Bakker | Armen Hachijan | 0 - 1 |
| Léon Konings | Holger Lehmann | ½ - ½ |
| Ik Oei | Tom Meurs | 0 - 1 |
| Raoul van Ketel | Maarten Beekhuis | 1 - 0 |
| Stefan van Blitterswijk | Marcel Boel | 1 - 0 |
| Wim Heemskerk | Freddie van de Elburg | ½ - ½ |
| Albert Termeulen | Erik Smit | 0 - 1 |
| Arthur Pijpers | Martin van Dommelen | 1 - 0 |
| Luc Compagnie | Harrie de Bie | ½ - ½ |
De beslissing om al of niet te degraderen zal vallen in de laatste ronde. Daarin spelen we uit tegen Apeldoorn 2, dat een gelijk aantal matchpunten, maar meer bordpunten heeft dan LSG 2. We zullen dus meer dan gelijk moeten spelen. Dat is beter zo, zowel qua uiteindelijke resultaat als moreel. Statistisch blijkt namelijk dat het "alleen maar" gelijk te hoeven houden, bijna altijd tot een debacle leidt. Daarnaast is op remise spelen weliswaar legitiem, doch niet zozeer in de geest van het spel.
De partijen op bordvolgorde beginnend bij bord 1:
| LSG 2 | De Eenhoorn | 5 - 5 |
|---|---|---|
| Léon Konings | Mark van Ojik | 0 - 1 |
| Raoul van Ketel | Henk Jan Visser | 0 -1 |
| Hway Ik Oei | Martijn Montelban | 1 - 0 |
| Stefan van Blitterswijk | Arne Moll | 1 - 0 |
| Michiel van Wissen | Daan Zult | 0 - 1 |
| Arthur Pijpers | Jeroen Edeling | ½ - ½ |
| Sven Bakker | Ron Deen | ½ - ½ |
| Luc Compagnie | Ardjan Langedijk | 1 - 0 |
| Wim Heemskerk | Sjoerd Broersen | 1 - 0 |
| Albert Termeulen | Alexander Geerts | 0 - 1 |
Na de teleurstellend verlopen 2 laatste wedstrijden was het weer eens tijd om 2 matchpunten mee naar huis te nemen. Die waren ook hard nodig in de strijd tegen degradatie. De voortekenen waren wat mij betreft gunstig: net als tijdens onze gewonnen wedstrijd tegen Caissa speelden we in dezelfde zaal als Alteveer en net als toen viel Igor Coene bij ons in.
De wedstrijd begon voorspoedig. Op aardig wat borden stonden we beter en hadden we tijdsvoordeel. Helaas was dat bij Albert anders. Hij had de witte aanval wellicht wat onderschat en zijn tegenaanval kwam in ieder geval niet op tijd. Nadat wit getripleerd had op de h-lijn was het gedaan met onze topscorer. Een van de mensen met veel tijdwinst was Léon. Van de opening begreep ik niet veel, maar Léon wist wel een prima stelling te bereiken. Toen tegenstander Kevin Tan in tijdnood kwam, kon Léon een stuk winnen. Léon zag dit te laat, speelde echter sterk verder en won gedecideerd. Ook Frenk speelde een goede positionele partij met veel ruimte-overwicht tegen Dirk Goes. Hoe hij de tegenstander tot overgave dwong heb ik gemist, maar de 2-1 voorsprong was een feit.
De enige van de familie Tan die deze middag won, was Matthew Tan. Tegen Wim was hij in het nadeel gekomen, had een pion verloren en de stelling was op zeker moment gewonnen voor Wim. Wim miste echter de juiste voortzetting, kon later op verschillende manieren remise forceren, ging echter te ver in zijn winstpoging en moest uiteindelijk opgeven. Een van de punten die ik al een tijd geteld had, was de overwinning van Sven. Hij speelde tegen invaller Hartwich Wiesmann, die zo lang nadacht dat Sven op een bepaald moment 50 minuten meer had. Zijn stelling was ook de hele partij goed tot gewonnen. Uiteindelijk ging zwart door zijn vlag, maar toen was de stelling ook al verloren voor hem.
Uw verslaggever speelde met wit tegen Jelmer Sminia en speelde een bekend theoretisch pionoffer in het Frans. Wit kreeg behoorlijk wat ontwikkelingsvoorsprong en Jelmer zag zich genoodzaakt om een kleine kwaliteit terug te geven. In het resulterende eindspel stond wit beter, maar ik had nog wel een mindere zet (en tijdnood van Jelmer) nodig om 2 pionnen te winnen en daarmee de partij. Stefan kwam ook al prima uit de opening en wist een pion buit te maken in een dame+loper vs dame+loper eindspel. Die pion was wel aan Stefan besteed en hij wist de partij met strakke hand naar winst te voeren. Chris leek prima uit de opening gekomen te zijn met zwart tegen Bram ter Schegget. Wit won ergens weliswaar een kwaliteit, maar zwart kreeg wel 4(!) pionnen ervoor. In ruil daarvoor had wit een licht initiatief, maar dat had zwart afdoende kunnen neutraliseren. Chris deed echter zichzelf de das om door in tijdnood 2 verkeerde schaakjes te geven. Die kosten een stuk en daarmee de partij. Tussenstand: 5-3.
Raoul en Igor waren nog als laatste bezig. Raoul was naar mijn mening met groot voordeel uit de opening gekomen, maar het binnenhalen van het volle punt duurde wat langer. Dat deed hij uiteindelijk in het 6e speeluur. Igor speelde met zwart tegen Sybolt Strating, en stond de hele partij met de rug tegen de muur. Hij had een pion verloren in een Damegambiet, maar doordat alle pionnen op de koningsvleugel stonden en wit gedwongen werd de torens te ruilen, kon wit met zijn loperpaar tegen paard en loper niet verder komen. Een prima remise was het resultaat.
Door deze overwinning en het resterende programma kunnen we hopelijk degradatie ontlopen. Gezien het vertoonde spel van deze ronde heb ik het volste vertrouwen daarin!
| Amstelveen | LSG 2 | 3½ - 6½ |
|---|---|---|
| Kevin Tan | Léon Konings | 0 - 1 |
| Lody Kuling | Stefan van Blitterswijk | 0 - 1 |
| Matthew Tan | Wim Heemskerk | 1 - 0 |
| Sybolt Strating | Igor Coene | ½ - ½ |
| Jelmer Sminia | Michiel van Wissen | 0 - 1 |
| Jonathan Tan | Raoul van Ketel | 0 - 1 |
| Hartwich Wiesmann | Sven Bakker | 0 - 1 |
| Bram ter Schegget | Chris Roosendaal | 1 - 0 |
| Dirk Goes | Frenk Oei | 0 - 1 |
| Dennis Brouwer | Albert Termeulen | 1 - 0 |
Voor LSG 2 dat onderaan in de stand bungelt, was het zaterdag belangrijk om één of twee matchpunten te halen. Het werd al snel spannend uit met goede borden voor beide partijen. Alleen Sven zag het somber in, want naar eigen zeggen had hij bij zichzelf de nul al snel geteld.
In een moderne Benoni bleek Mark het allemaal beter te begrijpen dan zijn tegenstander, en won vrij regelmatig. Ook de overwinning van Wim was behoorlijk degelijk. Hij zette zijn tegenstander volkomen pat, die raakte steeds meer materiaal kwijt en hield het voorgezien.
Léon werd na een onnauwkeurigheid gedwongen om een dame te offeren tegen toren en een loper. Lange tijd bleef het onduidelijk, maar in tijdnood ging het, na volgens Léon nog gewonnen gestaan te hebben, toch mis. In een Spanjaard liet Stefan de doorbraak d5 toe en dat bleek niet meer op te vangen. Chris en Luc hadden allebei lange tijd gelijke stellingen die dan ook in remise eindigden.
Bij Michiel zat de hele partij een meisje te kijken die af en toe een foto maakte. Michiel raakte er gelukkig niet van door van slag en deed zijn plicht. Albert stond in de opening een aantal pionnen achter, maar had daar zeker compensatie voor. Niemand wist eigenlijk precies wie er nu beter stond. Na de tijdnood wijkte Albert niet in het verdedigen van het eindspel van toren + 3 pionnen vs toren + 2 pionnen op één vleugel.
De stand was nu 4½ - 4½ en alleen Ik speelde nog. Ik stond goed, dus er was geen vuiltje aan de lucht. Helaas miste Ik een directe winst, maar de voortzetting die hij koos zag er ook goed uit. Later in de analyse met Rudy van Wessel bleek het ruim genoeg voor de winst. Met een stuk meer raakte Ik echter het spoor volledig bijster en verloor plotseling zelfs nog. Vreselijk! Alle matchpunten naar De Wijker Toren.
Zoals al eerder dit seizoen ging het aan het einde helemaal mis. LSG 2 zal hier in de resterende ronden iets op moeten vinden, anders loopt het dit seizoen slecht af.
| LSG 2 | De Wijker Toren | 4½ - 5½ |
|---|---|---|
| Luc Compagnie | Bart-Piet Mulder | ½ - ½ |
| Stefan van Blitterswijk | Dennis Ruijgrok | 0 - 1 |
| Léon Konings | Djurre den Heeten | 0 - 1 |
| Wim Heemskerk | Thomas Broek | 1 - 0 |
| Hway Ik Oei | Sjoerd Plukkel | 0 - 1 |
| Sven Bakker | Jimmy van Zutphen | 0 - 1 |
| Mark Irwin | Arjan Wijnberg | 1 - 0 |
| Albert Termeulen | Rick Duijker | ½ - ½ |
| Chris Roosendaal | Peter Uylings | ½ - ½ |
| Michiel van Wissen | Stefan Slings | 1 - 0 |
Voor het eerst dit seizoen kon het tweede beschikken over alle spelers uit de basisopstelling. De kersverse vaders, Stefan en Michiel, waren weer van de partij en we waren dan ook vol goede moed om de nare smaak van de ontmoeting met VAS weg te spoelen. Uiteindelijk vertoonde de wedstrijd tegen Paul Keres opvallende gelijkenissen met de vorige ronde; aan mij de twijfelachtige eer om aan u verslag te doen.
De competitieleider had voor deze ronde een massakamp tussen de steden Leiden en Utrecht op het programma gezet. Vier LSG-teams in één zaal: het tweede tegen Paul Keres; het eerste, vierde en vijfde kruisen de degens met Utrecht. Jammer dat een bridgewedstrijd roet in het eten gooide; het Denksportcentrum in Utrecht is niet beschikbaar. Nu moest beide clubs uitwijken. Wij namen deze keer de trein en besloten tot een frisse wandeling vanaf Utrecht centraal.
Al vroeg in de wedstrijd gaat het hard mis. Bas laat zich in een Scandinaviër in op een gambiet dat hij niet kent en dat, volgens Stefan, sowieso al goed is voor zwart. Bas piekert zich suf, weet de stelling enigszins te vereenvoudigen, maar komt de problemen nooit te boven. Hij geeft de pion terug, maar de druk blijft aan en materiaalverlies is niet te vermijden (1-0).
Albert denkt al vroeg in de opening lang over terugslaan op d7 in een Pirc, kiest Pxd7 en schrikt vervolgens van e5-e6; gevolg is een wit paard op e6 en een zwarte koning op g8, terwijl de zwarte toren nog op zijn beginveld staat; Albert moet een pion geven en heeft nog steeds zijn toren niet in het spel kunnen betrekken. Andere borden bieden hoop op een beter resultaat. Léon is een van de weinige mensen op deze aardbol die werkelijk gelooft in de ruilvariant van het Slavisch. En dan niet alleen om de tegenstander al op zet drie te irriteren, maar als een serieuze poging om op winst te spelen. Zijn onorthodoxe aanpak leidt aanvankelijk niet of nauwelijks tot voordeel, maar als zwart mis grijpt met Ta8, verovert wit met een kleine combinatie de enige open lijn, dringt met zijn toren binnen en dan is het al snel bekeken met de zwarten. Tegenstander Veltkamp moet een stuk geven voor Léons vrijpion, speelt nog even door met een stuk minder, maar dat mag niet baten. Al met al een nette overwinning en na een moeizame start dit seizoen, boekt Léon zijn tweede overwinning op rij (1-1).
Stefan heeft overduidelijk weer zin in het spelletje en treft een tegenstander die bereidwillig meewerkt aan een geslaagde rentree. Het is al bijna een jaar geleden dat Stefan zijn laatste serieuze partij speelde, maar dat is niet te zien. Hij komt goed uit de opening. Beide spelers hebben in een e6-a6 Siciliaan lang gerokeerd als Stefan besluit om de stelling met b4 te openen; zwart kiest niet de sterkste verdediging en als de a-lijn geopend wordt, is de strijd beslist. Stefan wint een kwaliteit, waar ook directe winst voorhanden was; maar het punt komt vanzelfsprekend nooit in gevaar (1-2).
De tijdcontrole is inmiddels voorbij en de rookwolken zijn opgetrokken. Wim heeft vanuit de opening eenvoudig gelijkspel bereikt, kan wellicht op een klein plusje bogen, maar nadat de torens zijn geruild heeft wit geen probleem meer en de tegenstander wikkelt af naar een dode remise (1½-2½). Sven leek aanvankelijk prettig te staan. Ik vermoed dat hij een verkeerde oplossing op de damevleugel koos met b5 i.p.v. c5; nu kwam hij in de verdrukking. Sven won nog een kwaliteit, maar goed raad was toen al erg duur. De witte vrijpionnen bleken dodelijk. Sven in grote problemen gekomen, verliest, Paul Keres weer op gelijke hoogte. Opnieuw kwam Paul Keres langszij: 2½-2½.
Al voor de tijdcontrole heeft Alberts tegenstander zichzelf getruct. Hij denkt een tweede pion te kunnen slaan, maar verliest in een eenvoudige combinatie een stuk. De afwikkeling duurt nog enige tijd, maar het punt komt niet meer in gevaar. Was het tegen VAS nog Lex Jongsma die een geweldige stelling om zeep hielp tegen Albert, nu herhaalt de geschiedenis zich en voegt Albert opnieuw een vol punt toe aan zijn totaal. Albert is nu topscorer van het tweede met een mooie 4 uit 5!
Zelf was ik de strijd aangegaan met hun kopman, Xander Wemmers, die keurig in pak achter het bord verscheen om zijn 35e verjaardag luister bij te zetten. Ik weet niet of het een slecht voorteken is als je je tegenstander al voor de partij feliciteert... In een Nimzo met 4. f3 kwam ik prettig uit de opening. Zwart kiest een bekend pionoffer en heeft hiervoor enige compensatie. Na een onnauwkeurigheid verdwijnt mijn plusje en moet ik de pion teruggeven. In een lastige stelling laat ik een kwaliteitsoffer toe dat Xander duidelijk beter getaxeerd heeft dan ik. Waarschijnlijk is het ook objectief sterk; in ieder geval is het in de praktijk zeer lastig te verdedigen voor mij; mijn koning gaat het hele bord over en na de tijdcontrole kan ik kiezen tussen mat of dameverlies. Hiermee komt de stand op 3½-3½.
Resteren drie borden: Michiel, Luc en Ik. Misschien is onze blik vertroebeld door partijdigheid, maar wij menen in alle drie de stellingen voordeel te hebben. Luc speelt een lange Spaanse manoeuvreerpartij. Naast mij ligt de notatie, 86 zetten lang, maar deze is slecht leesbaar en al rond zet 20 raak ik de draad kwijt. Luc komt in ieder geval een kwaliteit tegen pion voor; hij probeert het lange tijd, maar moet uiteindelijk in remise berusten. Michiel heeft aanvankelijk wellicht een klein minnetje, maar als er eenmaal een stel torens geruild is, krijgt hij een gevaarlijke vrijpion in het centrum. Er ontstaat een eindspel met zware stukken waarin wit door de zwarte vrijpion wordt gedwongen tot enige passiviteit. In het vervolg begaan beide spelers enkele onnauwkeurigheden; Michiel mist een directe winst met Te5; na Te7 staat wit eerder beter; Michiel blijft met minder tijd op winst spelen; de stelling is walking out of the hand. Pas als Michiel in lichte paniek dan maar remise aanbiedt, kiest wit voor het geforceerde mat in 3.
Ik Oei kreeg een prettige plus uit een damegambiet. Bouwde dit langzaam maar zeker uit; kreeg een loperpaar en wat ruimtevoordeel; wikkelde in het zesde uur af naar eindspel met lichte stukken met pionnen op een vleugel. Ik dringt met zijn witte koning binnen op d5 en laat een kans voorbijgaan om af te wikkelen naar een eindspel met gelijke lopers dat zeer kansrijk oogt. In plaats daarvan dacht hij een pion te winnen, werd verrast door een tegentruc en moest in remise berusten. Wellicht aangedaan door de gemiste kansen in in het besef dat er gewonnen moest worden, geeft Ik pardoes een stuk weg en verliest zelfs nog. (6-4)
Kortom, enige gelijkenis met de wedstrijd tegen VAS. Aanvankelijk zit het mee (opnieuw Albert die scoort vanuit zeer bedenkelijke stelling). In het laatste uur laten we het volledig liggen. Tegen VAS leverde het nog 1 matchpunt op; nu zelfs geen enkel. In de komende ronden zullen we nog hard moeten werken voor lijfsbehoud. Een team met zoveel ervaring, mag het niet zover laten komen, wellicht biedt het Noteboom de kans om de scherpte weer op te pakken.
| Paul Keres | LSG 2 | 6 - 4 |
|---|---|---|
| Xander Wemmers | Raoul van Ketel | 1 - 0 |
| Mark Smits | Sven Bakker | 1 - 0 |
| Gerben Veltkamp | Léon Konings | 0 - 1 |
| Dirk Floor | Michiel van Wissen | 1 - 0 |
| Wim van de Fliert | Stefan van Blitterswijk | 0 - 1 |
| Jan-Jaap Janse | Wim Heemskerk | ½ - ½ |
| Gabriël Smit | Bas van Opheusden | 1 - 0 |
| Paul Hommerson | Luc Compagnie | ½ - ½ |
| Bert Both | Hway Ik Oei | 1 - 0 |
| Wan Fokkink | Albert Termeulen | 0 - 1 |
Moet dat nou echt, een verslag maken van zo'n knullige wedstrijd? Is er echt iemand die zoiets met belangstelling leest? In een etymologisch woordenboek las ik bij 'verslag' naast de gangbare betekenissen als 'mededelen' en 'in het kort vertellen' een veel betere omschrijving van het gevoel dat ik gisteren had, namelijk 'neerslachtigheid'. Nooit geweten en zo heeft de vierde KNSB-wedstrijd van LSG 2 toch nog iets opgeleverd. Althans voor mij. Ik wil hier vooral niet namens mijn teamgenoten spreken.
Moet dat nou echt, zo'n verslag? Kan het niet gewoon weggelaten worden? Tja, dat zou niet eerlijk zijn voor Luc. Binnen de kortste keren had hij een punt te pakken. Niemand kon mij vertellen hoe en Luc zelf zat, met notatiebiljet, alweer in Katwijk voordat we wisten dat we met 1-0 voorstonden. Het zou ook niet eerlijk zijn voor onze invallers die zaterdag ruim voldeden aan hun plicht. Wilburt haalde met zwart een gezonde plusremise en Ernst, eveneens met zwart, won een eerst een paar pionnen en incasseerde daarna zelfs tweemaal een kwaliteit. Nee, aan dit drietal heeft het niet gelegen, maar de rest verdient toch eigenlijk geen aandacht voor de wanprestatie die ze neergezet hebben tegen VAS.
Waarom doen mensen toch keer op keer dingen, waarvan ze weten dat het niet goed is? Toen ik even bij de bridgers ging kijken zag ik twee redelijke spelers een kansloze 3SA laten maken. "Waar zijn ze nou toch mee bezig" vroeg ik me af, maar even later kwamen er uit mijn handen al even onbegrijpelijke knoeizetten. Bas en Frank deden het niet veel beter en werden net als ik volkomen terecht met een nul opgezadeld.
Wordt er nou echt iemand vrolijk als hij dit leest? Die moet dan wel een heel zieke geest hebben. Maar hoe zit het dan met de punten, vraagt een argeloze lezer zich misschien af. LSG 2 leek toch met 6 - 4 of 6½ - 3½ te gaan winnen? Zeker, niet alleen de invallers maar ook de vaste teamspelers zorgden voor een positieve score. Maar de manier waarop stemt mij in ieder geval niet tot vrolijkheid. Albert liep regelrecht een nederlaag tegemoet toen zijn tegenstander ineens blunderde. Dat was zomaar een vol punt in plaats van een verwachte nul.
Ook Léon moest het doen met de hulp van zijn tegenstander. Ik heb met veel moeite geprobeerd zijn notatiebiljet te ontcijferen (anders had dit verslag al veel eerder op de site gestaan) en na het verwisselen van enkele wit- en zwartzetten en toevoegen van vermoedelijk niet genoteerde zetten is er zowaar een mogelijk samenhangend geheel ontstaan. De enige conclusie die ik echter kon trekken was dat zijn tegenstander in goede stelling onnodig veel risico nam en de fout inging. Maar, ere wie ere toekomt, daarna heeft Léon het wel netjes uitgeschoven.
Inmiddels was de stand opgelopen tot 4½ - 3½ met nog twee goede borden bij Sven en Raoul. Sven had weliswaar wat weinig tijd, maar zijn toreneindspel zag er zeer florissant uit. Raoul stond halverwege de middag een gezonde kwaliteit en twee pionnen voor, maar had die kwaliteit weer teruggegeven in de hoop op een soepele technische afwikkeling van de partij. Terwijl de klok doortikte nam de spanning toe, maar vol vertrouwen had ik tussen de twee borden plaats genomen. Als ik twee spelers uit ons team moest kiezen die deze klus konden klaren had ik zonder enige twijfel voor Raoul en Sven gekozen. En zelfs als het niet zou lukken waren twee halfjes nog steeds genoeg voor de matchpunten.
De lezer weet ongetwijfeld dat het helemaal verkeerd afgelopen is, maar ik zal door de zure appel heen bijten en dit vermaledijde verslag afmaken. Sven liet de toren van zijn tegenstander akelig actief worden en zijn koning leek in een matnet te komen. Met de vlag op vallen wist hij toch af te wikkelen naar een pionneindspel dat vrijwel direct overging in een dame-eindspel. Objectief was het nog remise, maar objectiviteit was de hele wedstrijd al ver te zoeken. In zijn zenuwen zette gooide zijn tegenstander verschillende malen pionnen om, maar zette deze netjes in zijn eigen tijd weer recht en was nog precies op tijd om Sven mat te zetten.
Veel minder netjes was de tegenstander van Raoul. Remise aanbieden met twee pionnen minder en bovendien enige tijdsachterstand is niet zoals ik opgevoed ben. Maar mijn normen lijken allang achterhaald. Raoul trok zich er weinig van aan en speelde stug door. Op een gegeven moment werden de torens echter geruild en bleef er tot afgrijzen van de LSG-fans een potremise ongelijk lopereindspel over. Zo eindigde de wedstrijd tot verbazing van vriend en vijand toch nog in 5 - 5.
Zeg nou zelf, beleeft er iemand plezier aan het lezen van zo'n troosteloze bedoening? Mijn voorstel is daarom om voortaan alleen nog maar verslagen te schrijven als we winnen. Aan dit soort neerslachtigheid heeft niemand een boodschap.
| LSG 2 | VAS | 5 - 5 |
|---|---|---|
| Léon Konings | Sybolt de Boer | 1 - 0 |
| Sven Bakker | Aran Köhler | 0 - 1 |
| Bas van Opheusden | Pim Ghijssen | 0 - 1 |
| Raoul van Ketel | Cyriel Pex | ½ - ½ |
| Frank Oei | Vincent Ouwendijk | 0 - 1 |
| Albert Termeulen | Lex Jongsma | 1 - 0 |
| Ernst Gevers | Leonardo van Manen | 1 - 0 |
| Wim Heemskerk | Joost van Steenis | 0 - 1 |
| Wilburt Mourits | Dick Paulis | ½ - ½ |
| Luc Compagnie | Joost van Dongen | 1 - 0 |
Afgelopen weekend hadden we onze verste uitwedstrijd van het seizoen, namelijk tegen Philidor Leeuwarden. Bij LSG 2 gaat het dan altijd zo dat er weken wordt nagedacht over ons reisplan. Gaan we met de auto, of toch met de trein, of nee wacht er zijn werkzaamheden aan het spoor ergens in het land, dan toch maar de auto, maar wie gaan er dan rijden, kortom een heleboel gedoe en onze grootste prestatie is eigenlijk al dat we überhaupt aankomen op de plaats van bestemming. De wedstrijd dan maar.
In het begin dacht ik dat het nog wel aardig ging, na een uurtje of twee spelen ging Luc Compagnie een pion winnen, had Wim Heemskerk een riant eindspel op het bord (dacht ik) en had Léon Konings zich min of meer losgewurmd met behoud van zijn pluspion. Daartegenover stond dat Michiel van Wissen grote problemen had tegen Babak Tondivar, die veel beter op de hoogte bleek van de theorie van de Winawer, en dat bord 1 en 2 Sven Bakker en Raoul van Ketel allebei wel een erg grote tijdsachterstand hadden.
Michiel hield het inderdaad niet droog en even later verloor ook Raoul, die een eindspel inging dat hij als iets beter voor hemzelf getaxeerd had. Dat bleek niet te kloppen, Migchiel de Jong kon gewoon een pion ophalen en de partij uittikken. 0 - 2 Sven won opeens, ik heb niet gezien hoe, dat was dus een meevaller, we waren nog in de wedstrijd. Ikzelf werd door mijn tegenstander in een soort Grand Prix gelokt. Wit zette het ambitieus op maar gaf mij toch gelegenheid voor een harde counter op de damevleugel, die een vol punt opleverde.
Daarna ging het aan een aantal borden mis. Het duel tussen de Bassen, Bas van der Lijn en Bas van Opheusden, werd overtuigend gewonnen door eerstgenoemde. Zwart zat al snel een soort tweerijen-systeem te spelen en werd doodgedrukt. De drie mooie stellingen die ik halverwege gezien had leverden slechts een schamel half puntje op. Léon Konings raakte zijn pluspion waar hij zo hard voor gewerkt had toch weer kwijt en verblunderde even later een kwaliteit en daarmee de partij. Wim Heemskerk's eindspel was toch niet zo mooi als het eruitzag. Uiteindelijk moest hij zelfs nog hard werken om de remise binnen te slepen. En Luc's partij was helemaal erg. Hij had fraai een pion gewonnen, zonder dat er compensatie in zicht was, maar langzaam maar zeker kwam zwart terug in de partij. Luc raakte zijn pion kwijt, kon toen nog remise houden maar na een volgende blunder zat zelfs dat er niet meer in.
Daarmee was het 5½ - 2½ in het voordeel van de thuisclub, Ik Oei schoof zijn tegenstander nog wel van het bord, heel langzaam, en invaller Chris Roosendaal zat als laatste nog te zwoegen om met een pion minder remise te maken. Dat lukte uiteindelijk niet, waarmee de eindstand op 6½ - 3½ werd bepaald.
Het is een lange reis van Leeuwarden terug naar Leiden als je verloren hebt.
| Philidor Leeuwarden | LSG 2 | 6½ - 3½ |
|---|---|---|
| Addy Lont | Sven Bakker | 0 - 1 |
| Migchiel de Jong | Raoul van Ketel | 1 - 0 |
| Babak Tondivar | Michiel van Wissen | 1 - 0 |
| Bas van der Lijn | Bas van Opheusden | 1 - 0 |
| Eddie Scholl | Chris Roosendaal | 1 - 0 |
| Maarten Etmans | Léon Konings | 1 - 0 |
| Tjapko Struik | Luc Compagnie | 1 - 0 |
| Jan Boersma | Albert Termeulen | 0 - 1 |
| Harmen van den Berg | Ik Oei | 0 - 1 |
| Marcel Vermaat | Wim Heemskerk | ½ - ½ |
Ooit, in een ver ver verleden, toen het computerschaak nog in de kinderschoenen stond, een titel nog aanzien had en een biertje 1 gulden 25 kostte, was het Nijmeegse Strijdt Met Beleid een meesterklasseteam waar je rekening mee moest houden. Dappere jonge kerels als Dharma Tjiam, Stan van Gisbergen, Hans Klip, Willy Hendriks en Fitzgerald Krudde schopten brutaal tegen het firmament, waar teams met illustere namen als Cap Volmac Rotterdam, Baldwin BSG en Lohuis de Variant de scepter zwaaiden. Van het internet had nog niemand gehoord en "lauw" was gewoon nog iets kouder dan warm. SMB was een amateurvereniging waar de kracht van binnenuit kwam en menigeen zich aan wilde spiegelen. Een zevende plaats in het eindklassement werd gevolgd door een vierde en een vijfde. Ergens in Leiden verenigde zich rond die tijd een nieuwe lichting talent, dat op dat moment evenwel voor niet veel meer dan een stel snotapen kon worden uitgemaakt.
Zoals met alles, sloeg de vergankelijkheid ergens eind jaren negentig keihard toe. De ambitie verzwakte, de kinderen jengelden, moeder de vrouw wilde ook wel eens wat quality time en zo'n werkweek ging je ook niet in de koude kleren zitten. SMB veranderde van een solide middenmoter tot seriedegradant/promovendus en enkele jaren later zelfs tot solide eerste klasser met upside potential. Het definitieve nekschot werd ongetwijfeld gegeven door LSG 2 op 6 november 2004, toen een historische 5½ -4½ nederlaag werd geincasseerd. Het was mooi geweest, schaken was een hobby geworden...
Daar zaten ze dus, op 1 november in het Leidse Denksportcentrum tegen het tweede van LSG; de frisse doerakken van weleer, iets kaler, iets minder afgetraind, rijker en wijzer wellicht, maar ook niet meer in de volledige opstelling van toentertijd. Het onmiskenbare talent flikkerde bij het zien van een interessante stelling hier en daar nog in de ogen, maar het moest duidelijk van ver komen. En wat maakte het eigenlijk ook allemaal uit.
Aan de overkant, en in de rest van de zaal stikte het van de Leidenaren. LSG, dat inmiddels het stokje van SMB had overgenomen, was de laatste jaren die stabiele middenmoter geworden in de Meesterklasse. Vorig jaar promoveerde zelfs het tweede naar het hoogste niveau en nu zaten er vijf teams op zaterdag te schaken. Voorwaar een respectabele prestatie als amateurvereniging. Maar er kraakte iets. Wat het het gebit van Oei? Of wachtte LSG toch ook het zelfde lot van vergankelijkheid? De nestors van SMB glimlachten vriendelijk, keken genoeglijk rond en wisten genoeg. Waar het eerste van LSG met wat vers bloed de boel nog aardig op poten weet te houden, daar was het tweede van LSG een toonbeeld van een zelfde aftakeling die SMB al jaren eerder meemaakte.
Op bord een ontbrak Stefan van Blitterswijk, vanwege pre-vaderlijke beslommeringen. Stefan deed het de laatste jaren sowieso al wat rustiger aan, bridge was immers "ook leuk". Invaller Van der Pol, bevangen van de kredietcrisis, deed al snel een pion in de aanbieding en ook daarna bleef het eenrichtingsverkeer.
Op bord twee wilde Van Ketel van geen vergankelijkheid weten. Hij stopte zijn vingers in zijn oren, deed oogkleppen op, en perste er met de witten een modelpartij uit die zijn opponent niet snel zal vergeten.
Het bord daarnaast was gereserveerd voor Bas van Opheusden, LSG 2's poging tot bloedverversing. De grijze massa van Bas vertoonde echter nog meer dementerend verval dan de rest van zijn toch oudere teamgenoten samen. Om 13:10 kwam Bas binnenzetten. Hij leek zich niet geschoren te hebben, en ook de kapper was hij vergeten. Belangrijker nog, het aanvangstijdstip bleek een mysterie voor Bas. "En? Hoe gaat het?" vroeg hij nog geïnteresseerd. Ondertussen had de niet jonger wordende Folkert Geertsma (in dagen van weleer bekend als "The Dutch Windmill", vergeet dat niet) zijn plek ingenomen. Maar, met het teamleiderschap van LSG 1 en een enerverend liefdesleven malend door zijn hoofd, was een 50 minuten tijdsachterstand toch vrij killing. Al snel stond Floppie the house achter.
Léon Konings probeert zijn mortaliteit te bevechten met hippe danspraktijken, scherp voedsel, spiffy aandelen, een gewaagde kledingkeuze en een alles-of-niets aanpak op het schaakbord. De roestigheid droop er echter vanaf, iets wat niet echt samengaat met een koffiehuisstijl. Nog nauwelijk uit de opening werd Léon weggeblazen over de zwarte velden.
Michiel van Wissen zag het allemaal met lede ogen aan. Zijn Wolga verliep niet geheel naar wens, en van het spel van Konings werd hij erg zenuwachtig. Een kort interview leverde het volgende op: "Vier jaar geleden wist ik nog wel hoe zwart de opening moest aanpakken, maar zaterdag was ik dat natuurlijk allang weer vergeten. In Porat - Van Wissen speelde ik 1. d4 Pf6 2. c4 c5 3. d5 b5 4. Pf3 Lb7! 5. a4 Da5+ 6. Ld2 b4 (met gelijk spel) en tegen Van Gisbergen speelde ik 4... g6 wat in die stelling een mindere zet is. Sja, ik word oud..." Duidelijke taal. Een tweede kind op komst, een vierde baan, een hypotheek, zo gaan die dingen. Een tweede IM-norm zit er voorlopig niet meer in voor onze vriendelijke vriend.
Op bord zes zat onze hoop in bange dagen, Wim Heemskerk. Wim speelt met wit Engels, heeft al jaren de zelfde baan en zijn kinderen hebben 's nachts geen verse luiers nodig. Toen Wim met een prettig plusje een remisebod weigerde, wisten zijn buren dat ze zich daar tenminste geen zorgen over hoefde te maken. Hoe anders kon het lopen? Een wit paard verdwaalde tot aan h8 en in tijdnood werd bovendien een kwaliteit cadeau gedaan. De 2200 grens werd daarmee in de verkeerde richting gepaseerd. Stof tot nadenken.
Zelf mocht ik op bord 7 plaatsnemen. Ronde 1 had ik moeten missen, en mijn 2 uit 9 van vorig seizoen zette mij aan tot grootse hoop op beter. De kredietcrisis en de zaterdagochtend bleken toch echter minder inspirerend dan je zou denken en ook de moderne openingskeuze van mijn tegenstander hielp me niet om lekker in de partij te komen. Mijn sixpack had er ook wel eens strakker uitgezien bedacht ik me nog. Tot twee keer toe wist ik nog aardig terug te komen, om vervolgens weer op lamlendige wijze in de problemen te geraken. In het tweede geval stonden er tevens zo weinig stukken nog op het bord, dat opgeven het enige alternatief was. Dan maar een biertje.
Naast me had Oei al snel de punten gedeeld, ondanks een lichte plus en het feit dat we reeds met 3-0 achter stonden toen. "Oh, dat wist ik niet", was zijn riposte. Daar konden we natuurlijk wel soep van koken.
Teamcaptain Luc Compagnie, speelde een degelijke pot en kwam vanuit een licht mindere stelling met de zwarten terug tot een eindspel met een kwal tegen een pion meer. Ergens verdenk ik hem toch tijdens de partij ook in gedachten te zijn afgedwaald naar wat er die avond op tafel zou komen, de dienst van morgen of de kredietcrisis, want na de tijdcontrole wist Luc toch geen echte vuist meer te maken en moest hij helaas in remise berustten.
Albert Termeulen onttrekt zich over het algemeen aan elke voor-of achteruitgang van het collectief door doldwaze en hyperscherpe varianten te spelen. Zo ook zaterdag. In een Pirc offerde Albert twee pionnen, met een knol op e6 als resultaat en tevens meer tijd op de klok. Het leek mij dat Albert nog in book was en we deze partij wellicht zouden kunnen gaan winnen. Albert was naar eigen zeggen inderdaad nog op bekend terrein, alleen stond deze variant te boek als "onduidelijk". Na de partij dacht Albert zelfs dat dat wellicht een optimistische kijk op de zaak was. Een remise door zetherhaling bleek een meevaller.
Dus 7 - 3 voor SMB derhalve, de klad zat er behoorlijk in en dat belooft weinig goeds voor de rest van het seizoen. SMB ondertussen lijkt in een nieuwe zen-status terecht te zijn gekomen. Het niveau is uitgebodemd, de ambities wat bijgesteld en de rust in het gezinsleven is hervonden. Volgend jaar in de meesterklasse zullen ze ongetwijfeld tevreden terugdenken aan de mooie tijden van weleer en enthousiast "de jeugd van tegenwoordig" een lesje leren, terwijl LSG 2 vertwijfeld zoekt naar inspiratie, vorm, richting en de zin van het leven.
| LSG 2 | SMB | 3 - 7 |
|---|---|---|
| Wim van der Pol | Hans Klip | 0 - 1 |
| Raoul van Ketel | Erik van Heeswijk | 1 - 0 |
| Folkert-Jan Geertsma | Fitzgerald Krudde | 0 - 1 |
| Léon Konings | Carl Wustefeld | 0 - 1 |
| Michiel van Wissen | Stan van Gisbergen | ½ - ½ |
| Wim Heemskerk | Joost Retera | 0 - 1 |
| Sven Bakker | Cees Koopmans | 0 - 1 |
| Ik Oei | Jochem Aubel | ½ - ½ |
| Luc Compagnie | Martine Middelveld | ½ - ½ |
| Albert Termeulen | Jaap Houben | ½ - ½ |
Na een voorspoedige trein- en tramreis kwam het team in een grote sporthal, waar ook een niet al te grote zaal voor schakers beschikbaar was. Het zag er niet goed uit; de teamleider was al half overspannen van het vele voorwerk, omdat maar liefst vier basisspelers zich hadden afgemeld. Met vier invallers tegen een ongeveer gelijkwaardig team. We gingen eigenlijk voor een gelijk spel.
Maar wedstrijdleider Albert van Os had voor ons super-invallers geregeld. Zij scoorden maar liefst 3 uit 4, en waren zo medeverantwoordelijk voor de toch wel verrassende 6 - 4 overwinning die we mee naar huis namen.
Het begon in mineur. Op bord 2 speelde Léon Konings tegen Arno Bezemer, die blijkbaar geen zin had om op zijn eigen eerste bord een voorbereide tegenstander te treffen. Na 14 zetten had Léon een overwegende stelling opgebouwd, om prompt een pion weg te blunderen. Hij gaf meteen op. Later zouden we het punt op een ander bord wel terugkrijgen.
Naast ondergetekende speelde Albert Termeulen met zwart de Koningsindische vierpionnenvariant. Zijn tegenstander kende duidelijk zijn boekje, want hij knalde het ene offer na het andere op het bord. Tot Albert blijkbaar iets deed wat niet in het boekje stond of de geheugencapaciteit van zijn tegenstander overschreed. Ineens dacht hij drie kwartier na en ging toen tweemaal zetten herhalen om tijd te winnen. Nu is het zo dat je de zetten maar éémaal kunt herhalen. Doe je dat tweemaal dan ontstaat voor de derde maal dezelfde stelling en kan er remise geclaimd worden. Dat deed Albert en na enig tegensputteren moest zijn tegenstander erkennen dat onze man gelijk had.
Daarna volgden twee remises. Luc Compagnie op bord 5 had een saaie stelling; een aangeboden kwaliteit werd versmaad, zodat de stelling saai bleef en in remise verzandde. Wim Heemskerk (bord 4) speelde zijn Slavisch met dxc4 en Lf5 zoals dat al honderd jaar gespeeld wordt; hij kwam goed te staan, verzuimde helaas de beste zet en berustte toen maar in remise.
Maar toen werd het leuk. Op het bord van Henk van Putten was lang gedacht, maar weinig gezet. Zijn tegenstander had een pion geofferd (?), maar omdat Henk alleen nog maar zijn c-pion op d4 had afgeruild en zijn zwarte loper gefianchetteerd kon wit geen enkel aanknopingspunt vinden, knoeide nog wat en werd met ferme hand in 15 zetten van het bord gezet. Wraak voor Léon! De partij kunt u naspelen.
Michiel van Wissen had een originele zet in de Draak zeer planmatig beantwoord; zijn tegenstander kwam in het nauw en met de ene krachtzet na de andere bouwde onze man zijn voordeel uit. Hij won overtuigend en zette ons op voorsprong. Inmiddels ging het bij Igor Coene mis. Hij was van plan zijn tegenstander naar de keel te vliegen, offerde alvast wat pionnen ter voorbereiding en werd toen door een lelijke combinatie verrast. Met drie pionnen achter was het niet best meer, maar toen was het de beurt aan zijn tegenstander om zijn laatste tijd te besteden aan slechte zetten. HIj wikkelde af naar een toreneindspel met drie, oeps twee, oeps één oeps helemaal geen pion voor. Igor had toen al zijn slechte zetten al gedaan en begon in een toreneindspel op indrukwekkende wijze zijn in tijdnood verkerende opponent ook nog het laatste halfje af te nemen. Het duurde lang, maar hij won.
Hoe was het de anderen vergaan? Bas van Opheusden - zie foto - speelde op bord 1 tegen Kahn, die blijkbaar werd opgeofferd in een tactische opstelling. Het was een Spaanse Zaitsev waarin Zwart wel prettig kwam te staan, maar Bas had er geen moeite mee het halve punt te bereiken.
Ernst Gevers mocht op bord 10 in een standaard Réti-opening laten zien wat hij waard was. Toen zijn tegenstander meende te kunnen toeslaan kwam Ernst met een venijnig schijnoffer op f2, waarna hij een pion voorkwam. Daarna maakte hij de partij rustig uit. Helaas meende de teamleider zijn goede stemming te moeten bederven door te vragen of hij niet een stuk had kunnen winnen in plaats van die pion. Het antwoord op die vraag moet nog komen. Maar wat geeft het.
Hans Kors tenslotte werd op de damevleugel na zijn lange rochade onder de voet gelopen. Hij hield het lang vol, maar na de veertigste was het toch nog snel uit.
Ik moet eerlijk zeggen dat mijn verlangen om te promoveren niet echt groot is. Vorig jaar was de Meesterklasse voor ons toch wat te groot. Maar als we nu volgende ronde van SMB winnen...
| Caïssa | LSG 2 | 4 - 6 |
|---|---|---|
| Michel Kahn | Bas van Opheusden | ½ - ½ |
| Arno Bezemer | Léon Konings | 1 - 0 |
| Hugo van Hengel | Michiel van Wissen | 0 - 1 |
| Ron Nep | Wim Heemskerk | ½ - ½ |
| Michael Wunnink | Luc Compagnie | ½ - ½ |
| Robert Kikkert | Albert Termeulen | ½ - ½ |
| Enrico Vroombout | Igor Coene | 0 - 1 |
| Coen Janssen | Henk van Putten | 0 - 1 |
| Paul Schipper | Hans Kors | 1 - 0 |
| Bert Gijsbers | Ernst Gevers | 0 - 1 |