Ronde 7: Sprenger Echternach, Luxemburg

Na de terugkeer uit Macedonië is al snel weer de stress van het gewone werkzame leven opgezocht. Het afsluitende verslag van het ECC 2009 is daardoor geruime tijd uitgebleven, maar nu heb ik eindelijk de tijd gevonden om nog even terug te blikken.

In de slotronde is LSG er toch nog in geslaagd op de gebruikelijke 6 matchpunten terecht te komen. Tegen het Luxemburgse Sprenger Echternach moest hier nog wel hard voor gewerkt worden.

Jan-Willem, kreeg zoals al eerder vermeld opnieuw te maken met een zeer bekende GM: Robert Hübner, ooit een van de sterkste spelers uit het westen, nu nog altijd goed voor een rating van 2600+. Op het moment dat hij remise voor het grijpen had, koos JW voor een boeiend stukoffer. Helaas bleken de kansen in de praktijk kleiner dan gedacht 0-1.

Edwin heeft het op het tweede bord lang zwaar te verduren gehad, maar hij hield met goed verdedigen het uiteindelijk op het bord gekomen toreneindspel ondanks een pion achterstand toch remise. Opvallend was de analyse, waar ook Hübner zich lang mee bezig hield, in vloeiend Nederlands!

Michiel bleek bij terugkeer in Nederland niet alleen vermoeid, maar ook ziek. Van het resultaat van zijn laatste partij kan dat zeker niet afkomstig zijn. Nadat zijn goede opstelling een pion had opgeleverd bleek het nog slecht een kwestie van tijd om het kleinood te verzilveren. Een vergelijkbaar verloop was er bij de partij van Ivo, alleen bleef daar uiteindelijk het verzilveren uit.

Topscoorder Rudy, 5,5 uit 7 met een TPR van >2500 haalde het punt in de laatste ronde binnen met adequaat verdedigen, na een opportunistisch stukoffer van de tegenstander.

Igor was in de slotronde als tweede klaar. Met schijnbaar gemak haalde hij een vol punt binnen.

Een 4-2 zege dus in de slotronde. Tijd om nog even verder terug te blikken. Rudy en Jan-Willem maakten in Macedonië de meeste indruk. Edwin voldeed ongeveer aan de verwachtingen van prof. ELO. De anderen hadden hier duidelijk meer moeite mee. Excuses zijn hier eenvoudig voor aan te voeren, maar dat ga ik hier nu niet doen. Ik heb het zelf in elk geval uitstekend naar mijn zin gehad en ik hoop dat dat ook voor de spelers geldt. De organisatie was hier en daar wat rommelig, maar zeker niet slecht. Ik vond het wel jammer dat de diverse hotels ver uit elkaar lagen, maar dat zorgde ook weer voor unieke ervaringen in dit land dat nog heel ver achter ligt in ontwikkeling in vergelijking met wat wij in het Westen gewend zijn.

Op sommige ervaringen, zoals een terugreis met een totale reisduur hotel-thuis van 12 uur, zit ik echter niet direct weer op te wachten. Rest mij nog te zeggen dat u op de groepsfoto kunt klikken voor een grotere versie.

Ronde 6: SC Utrecht, Nederland

De zesde ronde is een ronde geworden om snel te vergeten. Tegen Utrecht werden meerdere blunders gemaakt, hetgeen resulteerde in een evenaring van ons slechtste resultaat tijdens dit toernooi. Gelukkig heb ik als teamcaptain toch van een aantal zaken kunnen genieten. Met name de partij Grishuk - Aronian was prachtig om te zien. Een perfecte voorbereiding van Aronian leverde naast spektakel een vol punt op en dat met slechts 20 minuten bedenktijd verbruikt!

Verder was er uiteraard weer het fraaie weer. Kortom opnieuw genieten van een goed boek en een lekker biertje op het terras. En ook vermeldenswaard: de organisatie had eindelijk ook onze shirts. Zien er perfect uit (logo aan de voorkant en de naam van de spelers op de achterkant geborduurd en dat voor slechts 12 euro), slechts een minpunt: de naam van onze "grote roerganger" was te moeilijk: Rudy wan Wessel (inmiddels Obi-wan Wessel genoemd).

Maar goed, toch nog even terug naar het Nederlandse treffen.

Jan-Willem blijft goed stand houden op het eerste bord. Tegen Robin Swinkels bood hij op het juiste moment remise aan. Ook Edwin voegde een halfje toe aan zijn score. Tegen Da Costa toonde hij volop vechtlust, hij was ook als laatste klaar, maar meer dan remise zat er helaas niet in.

Michiel is na een week s'ochtends vroeg gewekt te zijn door Moskee-geluiden inmiddels nergens meer toe in staat (zal hij nu toch op Wilders gaan stemmen?). Tegen Martijn Dambacher bleef een blunder dan ook niet uit. Blunderen deed ook Ivo. Hij maakte tegen Florian Grafl de fout mee te gaan vluggeren in Florians tijdnood. Waarom is mij volstrekt onduidelijk, want door de 30 seconden increment per zet is het bijna onmogelijk iemand door de vlag te jagen, en het levert ook voldoende tijd op om trucs te doorzien. Naar ik heb begrepen waren in totaal vier blunders voldoende om een riante stelling in een rokende puinhoop om te toveren.

Rudy leek tegen Joost Michielsen aanvankelijk in de problemen te komen, maar dat viel uiteindelijk heel erg mee. Remise dus. Igor werd geconfronteerd met de aanvalsdrift van Kodentsov en wist zich daar geen raad mee.

Vandaag de slotronde. Hopelijk weten we te voorkomen dat we dit jaar het slechtste resultaat ooit tijdens een EK gaan neer zetten. Makkelijk zal dat niet gaan. Zo mag Jan-Willem het spelen tegen de inmiddels al wel oudere, maar nog steeds zeer sterke GM Hübner.

Ronde 5: Buducnost Podgorica, Montenegro

Ondanks de goede voorbereiding in een discotheek in Ohrid is de vijfde match jammerlijk verloren gegaan. Hoewel de Montenegrijnse tegenstander op papier sterker was, waren wij het team dat lange tijd de punten leken te gaan pakken.

Rudy, normaal gesproken als laatste klaar, en dan vaak de redder in nood, was dit keer als eerste klaar. De tegenstander leek niet veel van het Italiaans te begrijpen. In ruwweg 20 zetten liet hij zich eenvoudig naar de slachtbank lijden. Tijd voor de captain van de tegenstander om aan de noodrem te trekken. Hij bleef mij maar achtervolgen met de opmerking "Draw on boards three and four", twee borden waar zij iets minder stonden. Mijn reactie: "It's up to the players to decide" wekte bij de beste man alleen maar onbegrip. Het zijn toch de captains die over de rug van de spelers heen de deals maken. Tsja, zo gaat dat wellicht in het oostblok, maar niet in Nederland. Dat Michiel en Ivo uiteindelijk wel remise overeen kwamen was dus zeker geen opdracht van mij.

Dus 2-1 voor en met name bij Jan-Willem tegen oud-wereldjeugdkampioen Miladinovic waren de vooruitzichten goed. Igor, was goed uit de opening gekomen, maar wilde te snel doorbreken en zoals het dan zo vaak gebeurd, werkte dat alleen maar tegen hem. Edwin beging in het middenspel een onnauwkeurigheid, leek geruime tijd nog net binnen de remisemarge te blijven, maar dat viel toch tegen.

Drama uiteindelijk bij Jan-Willem. In de tijdnood bleek de combinatoire geslepenheid van Miladinovic en onnauwkeurigheid in de combinaties van Jan-Willem niet al te best voor de stelling van onze man. Hij kwam in een toreneindspel terecht dat door alle kenners onmiddellijk als remise werd afgedaan.

Een minimale nederlaag dus, en tot overmaat van ramp een indeling voor vandaag tegen een andere Nederlandse deelnemer, Utrecht.

Ronde 4: Chess Club Bolungarvik, IJsland

De vierde ronde heeft weer een zege opgeleverd tegen het IJslandse Chess Club Bolungarvik. De wedstrijd kende een identiek beeld aan de tweede wedstrijd. Twee snelle remises op de topborden en vervolgens lang wachten op het resultaat van de inspanningen op de overige vier borden. Op het moment dat de zaal al bijna leeg was speelden er bij ons nog drie borden.

Vermeldenswaard was dit keer vooral het "snelle" instellen van de klok door de arbiter, op het moment dat er iets misging. Vijftien minuten voor een herstelactie omdat een speler de verkeerde klok had ingedrukt (hier is herstel nodig omdat de klok ook de zetten bijhoud en dat moet correct gaan in verband met met de bijtelling na zet 40) en tien minuten voor het uitdelen van een tijdstraf van twee minuten vind ik toch wat traag.

De hoofdrol was dit keer opnieuw voor onze voorzitter. Rudy kwam als enige tot winst in een behoorlijk regelmatige partij, alhoewel hij het toreneindspel wel iets nauwkeuriger had kunnen spelen.

De meeste spanning was terug te vinden bij de partij van Igor. Na een goede start ging Igor in de fout. Kwam zonder meer slecht te staan, maar de tegenstander wist hier niet mee te doen. De kansen bleven voortdurend keren. In de de slotfase had Igor nog het geluk dat de toren waarmee hij een onreglementaire zet uitvoerde het schaak, waarin hij was blijven staan, niet kon opheffen. De schade bleef nu beperkt tot een tijdstraf en uiteindelijk een puntendeling met op het bord eem dame tegen toren, paard en pion.

Michiel is eindelijk van de hatelijke nul af, maar vrolijk werd hij nog niet. De gehele avond, die we dit keer in de oude binnenstad van Ohrid hebben doorgebracht, bleef hij maar Ta4 mompelen, de simpele winstvoortzetting die hij ergens gemist had.

Ivo tot slot heeft bijna de gehele partij beter gestaan, maar had nergens genoeg voor een zege.

Vandaag weer een sterkere tegenstander (gemiddeld 60 Elo punten per bord meer), maar kansloos zijn we niet.

Ronde 3: Husek Wien, Oostenrijk

Na de zege in de tweede ronde kregen we gelijk weer met een bijzonder pittige tegenstander te maken: Husek Wien. Voor Jan-Willem wederom een echte wereldtopper, Nakamura, opnieuw met zwart. Aanvankelijk leek er niet veel aan de hand, maar het vinden van de juiste zetten koste te veel tijd. En zoals het dan vaak gaat stort in de tijdnoodfase de zaak volledig in. Michiel koos voor een variant die tegen een IM met 2400 nog goed te spelen is. Tegen een voormalig wereldtopper als Chernin echter niet. Zijn koningsvleugel werd hardhandig aangepakt, resulterend in stukverlies.

Igor mocht vervolgens wat terugdoen. Hij snackte vanuit de opening twee pionnen, loste daarna zijn ontwikkelingsproblemen en greep makkelijk het punt. Het was gelukkig niet het enige lichtpunt. Dit keer speelde Edwin zich in de spotlights tegen Kyril Georgiev, een GM met ca 2680 ELO-punten. Heel even leek hij in lichte problemen te komen, maar in de eindfase was het toch echt Edwin die het beste van het spel had. Wellicht heeft hij zelfs nog een echte kans gehad, maar de remise was in elk geval dik verdiend.

Rudy was tegen een gelijkwaardige FM vrijwel kansloos. Hij probeerde uiteraard nog heel lang te counteren, maar de tegenstander maakte geen echte fouten. Ivo had weer te maken met een GM. Hij merkte duidelijk dat een speculatief stukoffer tegen dat soort jongens hard wordt afgestraft.

In de vierde ronde een team uit Ijsland, op de eerste vier borden gelijkwaardig we leggen de druk weer op de schouders van Igor en Rudy.

Ronde 2: Moss Schakklubb, Noorwegen

We gaan gewoon verder waar we gebleven zijn. Kortom, we beginnen bij wat voorafging aan de tweede ronde. Michiel maakte maandagochtend de fout nog even goed te kijken naar zijn eerste partij. 14... Dh4 bleek zo goed als zeker winnend (hij had tijdens de partij het vervolg met een paard op b4 gemist). Kortom een dip met vergaande gevolgen. Michiel ging zich voorbereiden/instellen op een partij tegen een jong damestalent (het bleek een jongen), nam verkeerde beslissingen en verloor uiteindelijk. Gelukkig wel op het moment dat de wedstrijd al in ons voordeel beslist was.

Tegenstander was het Noorse Moss. Op de topborden sterk, aan de staart kwetsbaar en daar is goed gebruik van gemaakt. Edwin en Jan-Willem (tegen Miezis) speelden al heel snel remise en konden vervolgens van de zon (het is hier tussen de 20 en 25 graden en bijzonder zonnig) danwel diverse toppartijen gaan genieten. De anderen moesten er voor gaan werken.

Igor stond heel lang gedrukt, maar kon zich uiteindelijk bevrijden met een doorlopende c-pion. Ivo leek aanvankelijk nog wat te hebben, maar de stelling verzande toch vrij snel in remise. En uiteraard was er weer de hoofdrol voor onze voorzitter. Makkelijk spelend drukte hij zijn tegenstander kansloos van het bord daarmee de matchpunten binnenhalend.

Opvallende zaken verder: een rokende buschauffeur die er ook geen probleem mee heeft tijdens het rijden een afgaande mobiele telefoon uit zijn broekzak te halen en vervolgens rijdend een heel gesprek te gaan voeren. Auto's die hier rondrijden met slechts een werkend licht (gelukkig nog wel een koplamp), een organisatie die wel eist dat er betaald wordt, maar die op het moment dat je met geld dreigt aan te komen weer roept dat er geen kwitanties zijn. T-shirts die er niet zijn, etcetera.

Ronde 1: Ashdod Illit Chess Club, Israel

Tegen het topteam Ashdod heeft LSG een unieke kans op de ultieme stunt gemist. Met 4½ - 1½ werd weliswaar een meer dan acceptabele nederlaag geleden, maar een kleinere nederlaag of zelfs een matchpunt was verdiend geweest. Qua uitslagen liep het aanvankelijk niet goed, maar de opmerking van de teamcaptain van Ashdod toen het 3-0 werd sprak boekdelen: "We are lucky".

Michiel dacht vanuit de opening het een en ander te hebben, maar dat viel zwaar tegen. Anders was het voor Ivo, hij speelde Smirin volledig weg wat de nodige aandacht van vele toppers trok. Smirin begon van de weeromstuit ook regelmatig de verkeerde klok in te drukken, hetgeen hem een boos gezicht van Avrukh opleverde, maar in de tijdnoodfase liet Ivo helaas alle mogelijkheden (inclusief enkele geforceerde remisekansen) glippen.

Edwin kwam tegen Sutovsky weliswaar aanvankelijk een pion voor, maar zijn stelling was gelijk verdacht. Uiteindelijk kon hij niet anders dan afwikkelen naar een dubbel-lopereindspel met een pion minder. Hij heeft lang goed verdedigd, maar helaas was het toch niet remise te houden.

Na de "tijdcontrole" was het showtime. Rudy pakte zijn taak als voorzitter goed op. Golod werd fijntjes weggedrukt, probeerde nog even of hij met een stukoffer een dolle dame kon krijgen, maar Rudy hield het hoofd koel: 3-1. Bij Igor tegen Kogan was naar mijn idee lang weinig aan de hand. In de tijdnood bleek de aanval van Kogan echter toch beter dan de aanval van Igor. 4-1.

En vervolgens was het nog een hele tijd wachten op de mooiste surprise. Jan-Willem mocht het opnemen tegen Ivantsjoek. Een ochtendje voorbereiden - voor zover dat mogelijk is tegen zo een veelzijdige speler - leverde een eindspel op met toren, ongelijke lopers maar ook een pion minder. Het moest te houden zijn, maar tegen een wereldtopper mag je dan 80 zetten (o.i.d.) lang geen foutje maken. Een soort super overhoring en Jan Willem slaagde met slag en wimpel. Als een van de laatsten in de speelzaal kreeg hij zijn moment: Tsjoekie die remise voorstelt. Eindstand 4½ - 1½. Vandaag hebben we kansen tegen Moss uit Noorwegen. Jan-Willem mag dan weer aan de bak nu tegen Miezis. Kijken wat dat wordt.