Volop spanning in Hoofdklasse LeiSB

Nadat LSG B eerder deze week met 3-5 van Leithen had gewonnen, wisten we wat er van ons verwacht werd. Uit Voorschoten moesten er twee matchpunten worden meegenomen als we alles nog in eigen hand wilden houden.

Nadat we eerder in de competitie van Voorschoten A hadden gewonnen, ging men er vanuit dat dit tegen Voorschoten B ook wel zou moeten lukken. Onderschatting ligt dan altijd op de loer en het was duidelijk dat de ervaren spelers aangevuld met twee jeugdige talenten een geduchte tegenstander zouden zijn. Folkert moest om gezondheidsredenen afhaken – beterschap! – en ook Timo was niet beschikbaar. Het zoeken naar invallers was dit keer een stuk lastiger dan de vorige keren omdat onze beide vaste invallers Bart en Jeroen ook niet konden. Uiteindelijk waren Albert en Michel bereid om mee te doen. Dank hiervoor.

Dat de ‘oude rotten’ niet stil zitten, werd hardhandig aangetoond door Sander Hilarius. Met wit liet hij zien dat hij goed op de hoogte was van de laatste ontwikkelingen in een modieuze variant van het Benko gambiet. Ernst leek in eerste instantie wel aardige compensatie te krijgen, maar hij moest de hele tijd rekening houden met de uitval Pc3-b5. Dat deed hij helaas niet waardoor de boel snel in elkaar stortte en Voorschoten dus vrij vlot op een 1-0 voorsprong kwam.

Ik maakte me op dat moment wel wat zorgen, maar dat lag wellicht voornamelijk aan de ontwikkelingen op mijn eigen bord. De gelijkmaker liet wat langer op zich wachten, maar invaller Michel Hubert speelde volgens mij een goede en degelijke partij. Het leek me dat hij vrij snel comfortabel stond met zwart tegen Ruurd de Boer maar dat het lastig was om er wat concreets van te maken. Ik heb dan ook niet gezien hoe het uiteindelijk beslist werd, maar de 1-1 was erg welkom.

In welke volgorde de resultaten daarna binnen kwamen, was mij niet helemaal duidelijk omdat ik zelf een gecompliceerde partij tegen Timo Bottema aan het spelen was. Laat ik daar dan maar mee beginnen. Bij aanvang zei Timo dat we al een keer eerder hadden gespeeld. Ik kon het me niet meer herinneren maar het was in een simultaan die ik gaf in Wassenaar. Dat was al best een tijdje geleden en dan besef je toch maar weer eens dat je ook een dagje ouder wordt…
Ik dacht in de opening te kunnen profiteren van een wat onhandige zetvolgorde, maar dat lukt uiteindelijk niet echt. In een spannend middenspel kreeg ik opeens een zeer gevaarlijke aanval, maar toen ik afweek van mijn oorspronkelijke idee werd het een waar foutenfestival. Tijdens de partij hadden we allebei vooral het gevoel dat het allemaal erg lastig was, maar met de engine erbij worden we toch altijd weer met de harde waarheid geconfronteerd. Het levert echter ook een hoop mooie varianten op. Met een flinke dosis geluk werd het dus 1-2.

Min of meer tegelijkertijd was Manfred ook klaar. Bij het naspelen van zijn partij drong het tot me door dat het vooral lang duurde omdat zowel hij als zijn tegenstander erg lang nadachten. De partij zelf was erg overtuigend van Manfred. Hij speelde met wit tegen een oude bekende – Michael Kubbenga. Michael is jaren lang lid van LSG geweest, maar maakte de overstap naar Voorschoten omdat spelen op vrijdag avond voor hem minder goed uitkwam. Manfred bleek een maatje te groot. (1-3)

Vlak daarna werden de matchpunten binnen gehaald door Arthur en Quinten. Volgens mij was Quinten net iets eerder klaar, maar dat kan ik mis hebben. Ik hoorde ergens een remise-aanbod van Quinten en dat zal tegenstander Gert Both wel hebben geaccepteerd. Daar mocht onze man best tevreden mee zijn aangezien hij met wit ergens in het middenspel opeens een pionnetje op f2 leek te gaan verliezen. In ieder geval goed verdedigd!
Bij Arthur ging het een stuk makkelijker. Hij mocht met wit tegen Frank den Herder en hij was – zoals altijd – goed op de hoogte van een obscuur zijvariantje in het Italiaans. Een zeer goed eindspel werd redelijk eenvoudig naar winst gevoerd. (1½-4½)

Het was toen al een tijdje duidelijk dat Albert het niet ging redden en dat ook Eelco het lastig had. De spanning in de wedstrijd was er dus wel degelijk want als Quinten geen remise zou hebben gemaakt of ik zou hebben verloren, hadden we een groot probleem.
Aan bord 2 trof Albert met zwart ook een invaller. Kedem Gutkind – ook spelend voor Voorschoten 1 – pakte de Pirc van Albert voortvarend aan. Mischien iets te ambitieus want zwart had na de opening een prima stelling en miste zelfs enkele kansen op groot voordeel. Een uitglijder op zet 20 zorgde ervoor dat Voorschoten wat dichterbij kon komen. (2½-4½)

Eelco was als laatste klaar. Zijn tegenstander had zich voorbereid aan de hand van de partij Van Osch – Kuipers uit de wedstrijd LSG A – Voorschoten A. Die partij heb ik in het verslag van die wedstrijd geanalyseerd. Eelco kon zich nog een verbetering op zet 6 herinneren waarna beide spelers het allemaal zelf moesten gaan bedenken. Net zoals in mijn eigen partij, misten beide spelers in een superscherpe stelling verschillende betere mogelijkheden. Maar zoals zo vaak trekt Kuipie dan toch aan het langste eind. (2½-5½)

Een ruime overwinning, maar met een beetje pech had het ook zomaar 4-4 of nog erger kunnen worden. Wij mogen in de laatste twee wedstrijden om het kampioenschap gaan spelen waarbij LSG B de voornaamste concurrent is, maar ook Philidor nog op de loer ligt. Voorschoten B zal in een rechtstreeks degradatieduel met Oegstgeest A uit gaan moeten maken wie er volgend jaar nog in de hoofdklasse zal spelen.

# Voorschoten B Rating LSG A Rating Uitslag
1 T. Bottema 2046 E.P.C. van Haastert 2445 = 0 1
2 K. Gutkind 2110 A. Termeulen 2095 = 1 0
3 R.F. den Herder 2014 A. Pijpers 2491 = 0 1
4 M.J. Driessen 2092 E.F. Kuipers 2315 = 0 1
5 M.H.A. Kubbenga 1926 M.R.J. Kindt 2082 = 0 1
6 S. Hilarius 1914 E. Gevers 1979 = 1 0
7 G.P. Both 1793 Q.R. Salomons 1754 = ½ ½
8 R.M. de Boer 1700 M. Hubert 1797 = 0 1
1949 2120
1 Reactie op “Volop spanning in Hoofdklasse LeiSB
  1. Marcel schreef:

    Slechts een half matchpunt verschil met nog twee ronden te gaan. Dat wordt nog flink aanpakken voor zowel LSG A als LSG B; elk halfje kan het verschil maken …